Δεν ξέρω πόσοι από σας είχατε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε τους Πρωταγωνιστές του Σταύρου Θεοδωράκη με θέμα τις αγροτικές φυλακές Αγιάς. Ήταν μια ψύχραιμη προσέγγιση του θέματος χωρίς ηθικοπλαστικά μπιχλιμπίδια και μια από τις καλές στιγμές της τηλεόρασης. Η κάμερα κατέγραψε πολλές προσωπικές μαρτυρίες καθώς και κομμάτια της καθημερινότητας των φυλακισμένων, σε ένα σωφρονιστικό κατάστημα κατά γενική ομολογία "κολέγιο". Θα ήθελα να σταθώ στα λόγια του διευθυντή των φυλακών, ο οποίος μίλησε για το αυτονόητο: ότι δεν μπορείς να βάζεις έναν βαρυποινίτη μαζί με κάποιον που είναι μέσα για χρέη στο ΙΚΑ, ούτε να μαντρώνεις έναν χρήστη ουσιών πίσω από τα κάγκελα, τη στιγμή που έχεις να κάνεις ουσιαστικά με έναν άρρωστο άνθρωπο.
Κάτι που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί να μην υπάρχει στη χώρα μας ο θεσμός της κοινωνικής εργασίας που θα έλυνε πάρα πολλά προβλήματα. Χρωστάς; Αντί να πας φυλακή θα προσφέρεις τις υπηρεσίες σου σε ένα νοσοκομείο ή οπουδήποτε υπάρχει ανάγκη κι έτσι όλοι θα βγουν κερδισμένοι.
Οσο για το θέμα της απεξάρτησης, δεν υπάρχουν πραγματικά λόγια για το μπάχαλο και την αναλγησία που επικρατεί εκεί έξω...
