Απολογισμός του χριστουγεννιάτικου μπαζάρ

Τα θαύματα δεν τα κάνει μόνο ο θεός. Τα θαύματα τα κάνουν και οι άνθρωποι όταν μαζεύονται και βάζουν πλάτη για ένα κοινό σκοπό, χωρίς μιζέριες, γκρίνιες κι ανταγωνισμούς. Τρία χρόνια που συμμετέχω σε αυτή την παρέα εδώ, έτσι έχω καταλάβει ότι στήνονται τα μπαζάρ μας!
Το φετινό δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Τον χώρο, όπως και πέρσι, μας τον προσέφερε το περιοδικό «Αρδην», αυτή τη φορά σοβατισμένο, ολοκάθαρο και περιποιημένο (τόσο που τρίβαμε τα μάτια μας όσοι είχαμε βοηθήσει στο στήσιμο πέρσι, που ήταν ακόμα γιαπί). Εχοντας σημειώσει όλοι μας «να έχουμε την Παρασκευή το απόγευμα ελεύθερη» για κουβάλημα και στήσιμο (το είχαμε πει και στους φίλους μας), ξαφνικά μάθαμε ότι το βραδάκι της Παρασκευής ο χώρος θα φιλοξενούσε μουσική εκδήλωση, οπότε όλη η διαδικασία θα έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι τότε… Λίγοι μπορούσαμε να αφιερώσουμε το πρωί και το μεσημέρι της Παρασκευής, αλλά δεν πτοηθήκαμε! Τρείς άνθρωποι μεταφέραμε τα περιεχόμενα της αποθήκης από τα Πατήσια στο Σύνταγμα, εν μέσω πορειών και άλλων διαμαρτυριών, με κουβεντούλες, καφεδάκι, γέλιο, και μπόλικη αλληλοενθάρρυνση.
Μια ωραία στιγμή: γυρνώντας η δεύτερη βάρδια κουβαλήματος (ένα βαν γεμάτο κούτες, δύο κουρασμένα – αλλά γελαστά – άτομα) βρήκε να την περιμένει ένας απροσδιόριστος αριθμός Αθηναίων «καλοκυράδων»* της Φυλής των Φίλων με σηκωμένα μανίκια, έτοιμες να ξεφορτώσουν το βανάκι. Και αφού χαιρετίσαμε τον Αγγελο**από την ομάδα «Πλησίον», ανεβήκαμε όλες επάνω να ξεπακετάρουμε. Ο πολυχώρος «Αρδην» θύμιζε μελίσσι: άλλοι συναρμολογούσαν ράφια, άλλες άδειαζαν κουτιά, άλλες τιμολογούσαν βιβλία, άλλοι μετά έβαζαν ετικέτες σε προϊόντα που δεν είχαν, άλλοι μάζευαν σκουπίδια και ανεβοκατέβαιναν στην ανακύκλωση. Η αυτό-οργάνωση σε όλο της το μεγαλείο, γιατί συγκεκριμένο πλάνο δεν υπήρχε εξαρχής, υπήρχαν μόνο ιδέες επί τόπου, και 1-2 άτομα αναφοράς που άφηναν πολύ χώρο για αυτενέργεια και πειραματισμό. Στο μεταξύ έρχονταν σιγά-σιγά κι άλλα αντικείμενα, είτε ως προσφορές για τις φυλακές, είτε για το ίδιο το παζάρι. Γέμισαν πάλι οι σκάλες  σακούλες με είδη πρώτης ανάγκης και παιχνίδια, απόδειξη ότι η αλληλεγγύη υπάρχει, και εκφράζεται, και συχνά προκύπτει από το υστέρημα, παρά την όση μαυρίλα επιμένουν να μας «ταϊζουν» τα ΜΜΕ.
Η επομένη ξημέρωσε βροχερή, με το προγραμματισμένο κλείσιμο των σταθμών του μετρό λόγω πολιτικής συγκέντρωσης. Οσο σκοτεινά και βροχερά ήταν όμως εκεί έξω, τόσο φωτεινά πολύχρωμα και λαμπερά ήταν εντός! Ο Κίμωνας από την ομάδα Πλησίον είχε στήσει μίνι-κυλικείο με λιχουδιές διάφορες, ρακές, και άλλα μυστήρια ποτά (όσοι δεν έχετε πιεί βύσσινο με ούζο έχετε χάσει μία από τις απολαύσεις της ζωής!) απλώθηκαν πολύχρωμα ριχτάρια στα τραπέζια, η Επάνοδος ήρθε αυτή τη φορά με δύο ομάδες, τη γνωστή με τις χειροτεχνίες και τα πολύχρωμα κοσμήματα και την «πράσινη ανάπτυξη» με τα ωραία τους φυτάκια. Η Ελισάβετ και πάλι μας έκανε μαθήματα εύκολου πλεξίματος, και μας μίλησε για τα εργαστήρια κοσμήματος μέσα στον Κορυδαλλό. Η Αλεξάνδρα μας έστειλε τα ευφάνταστα κεραμεικά της, και αυτή τη φορά, πλάι στις δημιουργίες της Αλεξάνδρας προστέθηκαν αυτές της Φωτειάννας σε πιο ρομαντικό στυλ. Τα λικεράκια, οι μαρμελάδες, τα γλυκά του κουταλιού και τα σιρόπια είχαν την τιμητική τους. Φέτος τα ράφια μας φιλοξένησαν και «τη μερέντα του αλχημιστή» που κι αυτή τιμήθηκε δεόντως. Είχαμε μοσχομυριστά σαπουνάκια και κεραλοιφές, χριστουγεννιάτικα στολίδια, και έναν πάγκο «γιουσουρούμ», όπου πάντα βρίσκεις ενδιαφέροντα κομμάτια αν κοιτάξεις με προσοχή… Με γοητεύει να χαζεύω ανθρώπους που χαζεύουν από γιουσουρούμ: η ματιά τους είναι ξύπνια και ερευνητική, και συχνά παίρνουν παράδοξα αντικείμενα – άμα τους ρωτήσεις θα σου πούν «να, αυτά εδώ θα τα βάλω στο τάδε σημείο και θα κολλήσω κάτι τέτοιο εκειπάνω για να φτιάξω ένα…» Νομίζω τα γιουσουρούμ ξυπνούν μέσα μας τον δημιουργό! Φέτος δεν είχαμε πολλά ρούχα: τόσο γιατί μας χάλασε το ειδικό μας σταντ, όσο και γιατί δεν προλάβαμε να ξεπακετάρουμε αρκετά. Φέτος δεν φιλοξενήσαμε ούτε τα έργα των κρατουμένων γυναικών, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν εθελοντές εντεταλμένοι να τα μεταφέρουν και να τα διαχειριστούν (κάθε τι που έχει άμεση σχέση με τις φυλακές, χρειάζεται ειδική μεταχείριση). Κάθε χρονιά, κάθε μπαζάρ, είναι αλλιώτικα – για να μη βαριόμαστε!
Φυσικά και μας χάλασε λίγο τη διάθεση το κλείσιμο του μετρό το Σάββατο! Οσοι κατάφεραν να έρθουν μέσα σ’ αυτές τις ώρες, ήρθαν κάνοντας κύκλους με το αυτοκίνητο και μυστικά τάματα στους αγίους του παρκαρίσματος, ή περπατώντας από τον Ευαγγελισμό ή την Ακρόπολη. Τους ευχαριστούμε ιδιαίτερα! Αχαρο πράγμα το πάρκινγκ στο κέντρο, κι ακόμα πιο άχαρο, ίσως, το περπάτημα ανάμεσα σε μαυροφορεμένους ξυρισμένους γεμάτους μίσος.
Πόσους και ποιους να πρωτοευχαριστήσει κανείς γι αυτό το μπαζάρ; Η λίστα είναι μεγάλη. Και ο καθένας και η καθεμία συνέβαλε τόσο ιδιαίτερα και ξεχωριστά, που εάν έλειπε η συμβολή του/της, το μπαζάρ μας θα ήταν σίγουρα φτωχότερο. Ευχαριστούμε το «Αρδην» για τη θερμή φιλοξενία, τις φίλες και τους φίλους που βοήθησαν στο κουβάλημα, στο στήσιμο, στο ξεστήσιμο, τους ανθρώπους που δώρισαν αντικείμενα και υπηρεσίες για την λαχειοφόρο, τους ανθρώπους που έψησαν κέικ και πίττες, τους ανθρώπους που αναλώθηκαν τις προηγούμενες μέρες φτιάχνοντας σοκολατάκια, μπισκότα, μαρμελάδες, ρακόμελα, γλυκά του κουταλιού, λικέρ, σιρόπια, σαπούνια, κεραλοιφές, εμφιάλωσαν ρακές… Ευχαριστούμε και για όλες τις προσφορές που σύντομα θα μεταφερθούν στις φυλακές!


*καλοκυράδες λέγανε τα παλιά χρόνια στα χωριά μας τις νεράιδες και τα ξωτικά
**Αγγελος όνομα και πράμα

Το κείμενο το έγραψε η Ελενα.

Το Χριστουγεννιάτικο μπαζάρ μας

To ξεblogάρισμα διοργανώνει το Σάββατο 30/11 και την Κυριακή 1/12 το χριστουγεννιάτικο μπαζάρ του, για την ενίσχυση των άπορων κρατουμένων και των παιδιών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θήβας. 

Στο μπαζάρ, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο "Άρδην", Ξενοφώντος 4, στο Σύνταγμα, θα βρείτε εκτός από έργα φυλακισμένων γυναικών, και πολλούς τίτλους βιβλίων από δεύτερο χέρι σε τιμές από 1 ως 5 ευρώ, τα «πατροπαράδοτα» τσίπουρά μας, σπιτικές μαρμελάδες, τραχανάδες και λικέρ, χειροποίητα σαπούνια, χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά, γλυκά και πολλά άλλα. Επίσης για ακόμα μια φορά θα συμμετέχει η "Επάνοδος" με έργα αποφυλακισμένων. 

 Όπως σε κάθε μπαζάρ μας θα συλλέγουμε είδη πρώτης ανάγκης για τις φυλακισμένες και τα παιδάκια όπως: πάνες, είδη παιδικής περιποίησης, σαμπουάν, αφρόλουτρα, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, σερβιέτες, χαρτί υγείας, απορρυπαντικό για πλύσιμο ρούχων, υγρό καθαρισμού χώρου, σαπούνια, τηλεκάρτες κ.ά. 

Το ξεblogάρισμα είναι μια ομάδα από bloggers που ξεκίνησε την δράση της πριν από 5 χρόνια με σκοπό την βοήθεια και την υποστήριξη των παιδιών 0-3 ετών που κρατούνται μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού). Το πλαίσιο υποστήριξης, μαζί με τα 15 περίπου παιδάκια περιλαμβάνει και τις 90 και πλέον άπορες φυλακισμένες γυναίκες. Οι εθελοντές του ξεblogαρίσματος οργανώνουν αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης στις φυλακές και διοργανώνουν εκδηλώσεις για την οικονομική υποστήριξη και την κάλυψη των άμεσων αναγκών των παιδιών και των άπορων. Οι ανάγκες όμως είναι πολλές και χρειάζεται η υποστήριξη όλων . 

Το μπαζάρ θα πραγματοποιηθεί στην διεύθυνση Ξενοφώντος 4, στον 6ο όροφο, δίπλα στην πλατεία Συντάγματος από τις 10 π.μ. έως τις 8 μ.μ. το Σάββατο και την Κυριακή έως τις 7 μ.μ.. 

Μπορείτε να μας βρείτε στο fb και να προωθήσετε το event  https://www.facebook.com/events/405740432887873/

. 

«Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

 

"... Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.

·         Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

·         Να μοιράζεσαι τα πάντα.

·         Να παίζεις τίμια.

·         Να μη χτυπάς τους άλλους.

·         Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.

·         Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.

·         Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.

·         Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.

·         Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.

·         Να κοκκινίζεις.

·         Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.

·         Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.

·         Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.

·         Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.

·         Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ' αυτό.

·         Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.

·         Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ' όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.

Πάρτε μια απ' αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.

Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους...

...Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ενας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας. Ακόμη περιέχει το "πιστεύω" ενός παραμυθά:

* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.

* Οτι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.

* Οτι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.

* Οτι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.

* Οτι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.

* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο.

Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια..."

Από το βιβλίο του Robert Fulghum «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

To Σάββατο 30/11 και την Κυριακή 1/12 το μπαζάρ μας

Σας περιμένουμε το Σάββατο 30 Νοεμβρίου και την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου στο χριστουγεννιάτικο μπαζάρ μας. Για μια ακόμα χρονιά θα μας φιλοξενήσει ο χώρος πολιτικής και πολιτισμού Αρδην, στην οδό Ξενοφώντος 4, στο Σύνταγμα. Ωρες λειτουργίας, το Σάββατο 10-8 και την Κυριακή 10-7. Μαζί μας θα βρίσκεται και η Επάνοδος με έργα αποφυλακισμένων.
Τις δύο ημέρες του μπαζάρ θα συλλέγουμε επίσης είδη πρώτης ανάγκης για τις γυναίκες και τα παιδάκια στις φυλακές Ελεώνα Θήβας.
Αν θέλετε να προσφέρετε πράγματα για το μπαζάρ, όπως βιβλία, φο μπιζού, κατασκευές, σπιτικές λιχουδιές κ.ά. ΄ή να βοηθήσετε εθελοντικά στην πραγματοποίησή του, μπορείτε να μας στείλετε mail στο xeblogarisma@gmail.com.

Επείγουσες ανάγκες στις φυλακές Ελεώνα

Οι κοινωνικές υπηρεσίες των φυλακών Ελεώνα Θήβας μάς ενημέρωσαν σήμερα ότι υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης όπως χαρτί τουαλέτας, σαμπουάν και μωρομάντηλα.
Οσοι θέλετε να βοηθήσετε, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο xeblogarisma@gmail.com για να συντονίσουμε τις παραλαβές.
Επιπλέον, προσφορές σε είδη πρώτης ανάγκης για τις φυλακές θα δεχόμαστε τις δύο ημέρες του μπαζάρ μας: το Σάββατο 30 Νοεμβρίου και την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το μπαζάρ θα αναρτήσουμε μέσα στην εβδομάδα.