Το Χριστουγεννιάτικο μπαζάρ μας

To ξεblogάρισμα διοργανώνει το Σάββατο 30/11 και την Κυριακή 1/12 το χριστουγεννιάτικο μπαζάρ του, για την ενίσχυση των άπορων κρατουμένων και των παιδιών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θήβας. 

Στο μπαζάρ, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο "Άρδην", Ξενοφώντος 4, στο Σύνταγμα, θα βρείτε εκτός από έργα φυλακισμένων γυναικών, και πολλούς τίτλους βιβλίων από δεύτερο χέρι σε τιμές από 1 ως 5 ευρώ, τα «πατροπαράδοτα» τσίπουρά μας, σπιτικές μαρμελάδες, τραχανάδες και λικέρ, χειροποίητα σαπούνια, χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά, γλυκά και πολλά άλλα. Επίσης για ακόμα μια φορά θα συμμετέχει η "Επάνοδος" με έργα αποφυλακισμένων. 

 Όπως σε κάθε μπαζάρ μας θα συλλέγουμε είδη πρώτης ανάγκης για τις φυλακισμένες και τα παιδάκια όπως: πάνες, είδη παιδικής περιποίησης, σαμπουάν, αφρόλουτρα, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, σερβιέτες, χαρτί υγείας, απορρυπαντικό για πλύσιμο ρούχων, υγρό καθαρισμού χώρου, σαπούνια, τηλεκάρτες κ.ά. 

Το ξεblogάρισμα είναι μια ομάδα από bloggers που ξεκίνησε την δράση της πριν από 5 χρόνια με σκοπό την βοήθεια και την υποστήριξη των παιδιών 0-3 ετών που κρατούνται μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού). Το πλαίσιο υποστήριξης, μαζί με τα 15 περίπου παιδάκια περιλαμβάνει και τις 90 και πλέον άπορες φυλακισμένες γυναίκες. Οι εθελοντές του ξεblogαρίσματος οργανώνουν αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης στις φυλακές και διοργανώνουν εκδηλώσεις για την οικονομική υποστήριξη και την κάλυψη των άμεσων αναγκών των παιδιών και των άπορων. Οι ανάγκες όμως είναι πολλές και χρειάζεται η υποστήριξη όλων . 

Το μπαζάρ θα πραγματοποιηθεί στην διεύθυνση Ξενοφώντος 4, στον 6ο όροφο, δίπλα στην πλατεία Συντάγματος από τις 10 π.μ. έως τις 8 μ.μ. το Σάββατο και την Κυριακή έως τις 7 μ.μ.. 

Μπορείτε να μας βρείτε στο fb και να προωθήσετε το event  https://www.facebook.com/events/405740432887873/

. 

«Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

 

"... Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.

·         Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

·         Να μοιράζεσαι τα πάντα.

·         Να παίζεις τίμια.

·         Να μη χτυπάς τους άλλους.

·         Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.

·         Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.

·         Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.

·         Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.

·         Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.

·         Να κοκκινίζεις.

·         Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.

·         Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.

·         Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.

·         Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.

·         Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ' αυτό.

·         Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.

·         Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ' όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.

Πάρτε μια απ' αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.

Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους...

...Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ενας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας. Ακόμη περιέχει το "πιστεύω" ενός παραμυθά:

* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.

* Οτι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.

* Οτι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.

* Οτι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.

* Οτι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.

* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο.

Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια..."

Από το βιβλίο του Robert Fulghum «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

To Σάββατο 30/11 και την Κυριακή 1/12 το μπαζάρ μας

Σας περιμένουμε το Σάββατο 30 Νοεμβρίου και την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου στο χριστουγεννιάτικο μπαζάρ μας. Για μια ακόμα χρονιά θα μας φιλοξενήσει ο χώρος πολιτικής και πολιτισμού Αρδην, στην οδό Ξενοφώντος 4, στο Σύνταγμα. Ωρες λειτουργίας, το Σάββατο 10-8 και την Κυριακή 10-7. Μαζί μας θα βρίσκεται και η Επάνοδος με έργα αποφυλακισμένων.
Τις δύο ημέρες του μπαζάρ θα συλλέγουμε επίσης είδη πρώτης ανάγκης για τις γυναίκες και τα παιδάκια στις φυλακές Ελεώνα Θήβας.
Αν θέλετε να προσφέρετε πράγματα για το μπαζάρ, όπως βιβλία, φο μπιζού, κατασκευές, σπιτικές λιχουδιές κ.ά. ΄ή να βοηθήσετε εθελοντικά στην πραγματοποίησή του, μπορείτε να μας στείλετε mail στο xeblogarisma@gmail.com.

Επείγουσες ανάγκες στις φυλακές Ελεώνα

Οι κοινωνικές υπηρεσίες των φυλακών Ελεώνα Θήβας μάς ενημέρωσαν σήμερα ότι υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης όπως χαρτί τουαλέτας, σαμπουάν και μωρομάντηλα.
Οσοι θέλετε να βοηθήσετε, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο xeblogarisma@gmail.com για να συντονίσουμε τις παραλαβές.
Επιπλέον, προσφορές σε είδη πρώτης ανάγκης για τις φυλακές θα δεχόμαστε τις δύο ημέρες του μπαζάρ μας: το Σάββατο 30 Νοεμβρίου και την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το μπαζάρ θα αναρτήσουμε μέσα στην εβδομάδα.

Μικρές ιστορίες, θαύματα, από το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

 Δεν θα ξεχάσω ποτέ 2 συγκεκριμένες στιγμές ανθρώπινου μεγαλείου που έζησα στο ιατρείο. 

 

Η μία ήταν ένα απόγευμα Τρίτης, χειμώνας του ‘12, μόλις είχα μπει στο ιατρείο από την δουλειά μου.  Ήμουνα λίγο αλαφιασμένος, γινόταν και ένας μικρός χαμός από τους ασθενείς.  Πάνω στην δουλειά το βλέμμα πέφτει πάνω σε μια μητέρα που είχε φέρει τα δύο μικρά της αγόρια για να τα δει η παιδίατρος μας.  Μόλις είχε βγει από το εξεταστήριο και κρατούσε σακούλες με παιδικό γάλα και πάνες, δείγμα ότι έχει ανάγκη.  Όπως όλοι οι εθελοντές πήγα κοντά και ρώτησα τα μικρά εάν θα ήθελαν παιχνίδια.  Ο μικρός, κάπου στα 3 μου χαμογέλασε και είπε ένα γεμάτο ΝΑΙ … ο «μεγάλος», κάπου στα 5 … με κοίταξε με τα μεγάλα του μάτια και μου είπε, χωρίς να διστάσει, «… έχω πάρει κύριε ήδη ένα παιχνίδι, ας πάρει και κάποιο άλλο παιδάκι…».  Βούρκωσα με την μια, τραβήχτηκα πιο πέρα να μην με δουν, πήγα στην αποθήκη και έφερα όλη την σακούλα.  Ένιωθα τόσο μικρός μπροστά του, το μόνο που του είπα ήταν «…έχουμε πολλά παιχνίδια, πάρε ότι θέλεις».  Μου χαμογέλασε, χωρίς να πει λέξη … πήρε αγκαλιά ένα αρκουδάκι , το έβαλε σε μια σακούλα που είχαν τα γάλατα, πήρε το χέρι της μητέρας του και του μικρού αδερφού και τους οδήγησε προς την έξοδο.  Πρώτη φορά πήρα ένα τόσο μεγάλο μάθημα ανθρωπιάς από έναν τόσο «μικρό» άνθρωπο.  Σκέφτηκα ότι εάν ένα τόσο μικρό παιδί ήδη γνωρίζει την αξία του να μοιράζετε τα παιχνίδια του με άλλα παιδάκια που έχουν ανάγκη, τότε ΣΙΓΟΥΡΑ υπάρχει ελπίδα για όλους μας.

Η δεύτερη φορά, απόγευμα Πέμπτης … μόλις είχε τελειώσει η βάρδια, το ιατρείο είχε λίγο κόσμο.  Άκουσα την πόρτα να ανοίγει και ενστικτωδώς γύρισα να δω ποιος μπήκε.  Ήταν μια κυρία με εμφανή τα σημάδια της σοβαρής πάθησης της.  Καρκίνος λέγεται το τέρας που παλεύει να νικήσει.  Μιλούσα με έναν εθελοντή εκείνη την στιγμή και δεν έδωσα σημασία στον διάλογο που έκανε η ασθενής με τους εθελοντές της γραμματείας.  Άκουσα όμως να αναφέρεται το όνομα μου.  Γύρισα να τους δω όπως μιλούσαν και μου ανέφεραν ότι η κυρία ήθελε να βοηθήσει το ιατρείο … χαμογέλασα κάπως περίεργα, γιατί δεν το περίμενα.  Βλέπετε έχουμε συνηθίσει να μας ζητάνε βοήθεια, ειδικά άνθρωποι που βρίσκονται σε άσχημη φυσική κατάσταση.  Την πλησίασα και την ρώτησα πως θα μπορούσε να μας βοηθήσει.  «Διάβασα εδώ την ανακοίνωση σας ότι ζητάτε εθελοντές για την καθαριότητα του ιατρείου και θέλω να σας βοηθήσω, κάνετε τόσο πολλά για μένα, θέλω να δώσω και εγώ κάτι πίσω σε εσάς…» μου είπε με μια φυσικότητα, σαν να ήταν όλα καλά στην ζωή της.  Έμεινα σαν στήλη άλατος μπροστά της, την κοίταξα … ένα χαμόγελο γέμισε στο στόμα μου … ένιωσα ότι ήθελα χρόνο να σκεφτώ τι να της απαντήσω … ήταν από εκείνες τις στιγμές που ενώ περνάνε 1-2 δευτερόλεπτα, νιώθεις ότι πέρασε ένα αιώνας.  Αυτός ο Άνθρωπος (με κεφαλαίο το Α) μας έδινε ότι πιο πολύτιμο είχε στον κόσμο αυτό, τον χρόνο της.  Δεν είχε κάτι πιο πολύτιμο να μας προσφέρει … Την ακούμπησα στο χέρι και την έσφιξα λίγο και της είπα «… τα λόγια είναι λίγα με το να σας πω ένα ευχαριστώ!  Φυσικά και θα σας ενημερώσουμε όταν υπάρξει ανάγκη για καθαριότητα, μήπως όμως …» δεν με άφησε να συνεχίσω, μου έδωσε και εκείνη ένα πλατύ χαμόγελο, μου έσφιξε το χέρι και μου είπε «εγώ σας ευχαριστώ».  Έφυγε το ίδιο γρήγορα όπως ήρθε … ένιωσα ότι το ιατρείο  άδειασε … ένας άγγελος μόλις είχε φύγει από μπροστά μου.  Γύρισα και κοίταξα τους άλλους αποσβολωμένους εθελοντές … είχαμε – και πάλι – όλοι δακρύσει.

Χρήστος Σιδέρης