UNITED FOR PEACE

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

UNITED-FOR-PEACE.ORG is a free community of Web sites, the owners (Webmasters) of which do not accept war as an adequate means to solve conflict situations. Neither do we know if you share our thoughts. If you agree with us, and if you have a Web Page there is something you can do. The current pressing situation in world peace needs everybody's help. By showing a symbol of Peace on your Web Page along with your personal message, every visitor can see that the world wants peace not war. The time of doing nothing is over;
by showing this International Symbol of Peace we are at least creating a chance for a change in thinking.
When you don't state your opinion you show that you don't care.
On this page you find icons of the Dove of Peace along with several texts to help you create your own message.
It is our little World - This is our only one.
It is our duty to preserve it for our children.

Sincerely yours, Stefan Wiessmeyer


ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΤΕΒΑΖΕΤΕ ΤΟ BLUE DOVE ΑΠΟ ΕΔΩ

ΑΦΟΥ ΣΙΩΠΗΣΕ Η ΕΛΛΑΔΑ...

.


.

(klik)

.

Άλφα

-----------
-----------
-----------

Πολλές φορές είναι πιο εύκολο απ’ όσο φαίνεται.
Το Άλφα το στερητικό φεύγει απ’ το ακατόρθωτο
και μπαίνει σφήνα στο… αβίαστο…

Είναι η απόφαση της ιδιοτέλειας να γίνει ανιδιοτέλεια.
Κι έτσι, γεννιέται το απρόσμενο
που γεμάτο με αγάπη παράγει έργο αληθινό.


Έτσι, και ο Αλβανός που γνώρισα τυχαία στο νησί που επισκέπτομαι συχνά τελευταία.
Τεχνίτης της πέτρας και εργολάβος πλέον. Είχε σπουδάσει νοσηλευτική
στη χώρα του, μα κάτι φτερά εκεί πλάι στους ώμους τον βοήθησαν να πετάξει πίσω του μια ζωή και να κατακτήσει μιαν άλλη που έμοιαζε περισσότερο με τ’ όνειρό του.

«Ο πατέρας μου έλεγε, σημασία δεν έχει τι θα κερδίσεις. Σημασία έχει να κερδίσεις. Να βγεις νικητής.»

Απ΄το 1993 στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο νησί, φοράει το πιο ειλικρινές
χαμόγελο και τα μάτια του λαμπυρίζουν με πίστη.
Σοφός πια, μοιράζεται ανεπιτήδευτα τη σοφία του, την εμπειρία του, τη νίκη του.

«Αν κυνηγάς αυτό που αγαπάς μαθαίνεις και ν’ αγαπάς αυτό που κυνηγάς.»


Μέσ’ την κουβέντα αυθόρμητη μου ήρθε η ερώτηση…
«Ξέρεις κάτι; Έχουμε ξεκινήσει κάποιοι άνθρωποι μια εκστρατεία για τις φυλακισμένες γυναίκες που ζουν με τα παιδάκια τους έως τριών ετών στη φυλακή.
Μέχρι τώρα έχουμε κάνει ήδη κάποιες κινήσεις, έχουμε μαζέψει παιχνίδια, πάνες, είδη καλλυντικών... και τα έχουμε στείλει. Και τώρα λέμε να ξεκινήσουμε να μαζεύουμε βιβλία.
Υπάρχουν πολλές αλλοδαπές και από την Αλβανία. Έχεις καμιά ιδέα»;

Χωρίς δεύτερη σκέψη απάντησε πως… πηγαίνει μια φορά το μήνα στην Αλβανία για να δει τους δικούς του και πως τώρα τον Αύγουστο που θα πάει, θα μας φέρει ένα αμάξι γεμάτο βιβλία.

«Θα πάρω σβάρνα τους πάγκους και…κάτσε…θα πάρω τηλέφωνο την αδερφή της γυναίκας μου να της πω να αρχίζουν να μαζεύουν από τώρα ό,τι μπορούν.
Ξέρεις, είναι πανεπιστημιακός όπως και η αδερφή μου και ο άντρας της.
Μπορούμε να βρούμε και κάποια παιδικά παραμύθια».

Πιάνει το κινητό, παίρνει τηλέφωνο κι αρχίζει να της μιλάει.

Δεν καταλαβαίνω, αλλά καταλαβαίνω.

Είναι περίεργο τελικά το αίσθημα της συγκίνησης.
Τέτοιες στιγμές είναι τόσο ατόφιο που μοιάζει πρωτόγνωρο.


Κλείνει το τηλέφωνο.
Τον κοιτάω.

Είναι απ’ τους ανθρώπους που όταν τους κοιτάς μπορείς στο πρόσωπό τους να διακρίνεις το ίδιο πρόσωπο που είχανε κι όταν ήταν μικροί.
Αυτή η αλήθεια που κρύβει μια παιδική έκφραση…
Βαλμένη πλέον σε πρόσωπο και σώμα μεγάλου.

Θέλω να του εκφράσω την ομορφιά που ξαφνικά ένιωσα...
Άραγε καταλαβαίνει πόσο σημαντικό είναι για μένα αυτό που μόλις έκανε;

Γυρίζει και μου λέει…
«Μα… ό,τι μπορούμε να κάνουμε ας το κάνουμε! Αφού μπορώ! Αφού θέλω! Και ξέρεις κάτι; Θέλω να μπορώ!»

Δεν θα γράψω κάτι παραπάνω, αν και οι κουβέντες που ακολούθησαν ήταν πολλές.
Την επόμενη μέρα τον ξανασυνάντησα μαζί με τη γυναίκα του.
Υπέροχη κι αυτή.
Ένα χρόνο τώρα στην Ελλάδα, στο νησί.
Έχει σπουδάσει οικονομικά. Στην Αλβανία δούλευε σε τράπεζα. Θέση καλή, μα ήθελε να ζήσει με τον αγαπημένος της.
Δεν της έδιναν βίζα με τίποτα.
Αναγκάστηκε κι αυτή να πληρώσει.
Και πάλι για περιορισμένα χρόνια.
Θα πρέπει να…ανανεώνει την πληρωμή.


Και η αγανάκτηση από Άλφα αρχίζει.
Και η αρετή.
Και η αγάπη.
Και ο άνθρωπος.


Εγώ πάντως, σας ευχαριστώ.

Ξεblogάρομαι

Ξεκλειδώνομαι. Από παντού.

Αγαπώ τα θέλω μου ξανά.

Τα θέλω μου είναι να αγαπώ.

Χωρίς φόβο και με πάθος.

Εσένα, αυτόν, εκείνη, το άλλο, το παράλλο..

Μη βιάζεσαι να με χαρακτηρίσεις.

Για μένα το κάνω.

Tις μέρες της αρρώστιας, τις μέρες που η αδυναμία θα κυριεύει το αλλόκοτο μυαλό,αυτές τις μέρες που γεμίζει το φεγγάρι για να μου δίνει τ΄άλλοθι,τις μέρες που στο φτωχό κεφάλι μου όλα θα μοιάζουν βασανιστικά βαρετά -αφού θα νομίζω πως τίποτα δεν αγαπώ- που η ζωή θα κρύβεται πίσω από το θρόνο της πλήξης και του μηδενισμού, που θα ξεχνώ να αναπνέω, εγώ θα ξέρω πως προνόησα. Έφτιαξα με ζήλο και αριστοτεχνία πολύτιμους καθρέφτες (εσένα, αυτόν, εκείνη, το άλλο ,το παράλλο) για να βρίσκω κάθε φορά που μπερδεύομαι το χαμένο ειδωλό μου για να ταυτιστώ.Ξανά. Η αλλιώς.. να ταυτοποιηθώ. Οι πράξεις που γέννησα θα βρίσκουν τρόπο να ανταποδίδουν τη ζωή που τους χάρισα. Θα μου δίνουν ζωή όταν θα νιώθω νεκρή..

Αγαπώντας , αγαπώ και τον εαυτό μου.

Αγαπώντας τον εαυτό μου , μπορώ να αγαπώ.

Ναι. Μοιάζει κάπως εγωϊστικό, μα..

Ας είναι αυτός, ο μεγαλύτερος εγωϊσμός.

Ας είναι αυτό, το μεγάλο μου μειονέκτημα.

Να αγαπάω, για να μ΄ αγαπώ.

Για Τα Λεφτα Τα Κανουν Ολα ...

Τα δύο ανήλικα αγόρια, ηλικίας 7 και 8 χρόνων, που φέρονταν πως εξαφανίστηκαν από περιοχή της Ορεστιάδας του Έβρου, στα τέλη του προηγούμενου μήνα δόθηκαν από τους ίδιους τους γονείς τους για παράνομη υιοθεσία, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσαν το Σάββατο οι αστυνομικές αρχές της πόλης. Συγκεκριμένα, η Αστυνομική Διεύθυνση Ορεστιάδας ανακοίνωσε πως σήμερα συνελήφθησαν οι βιολογικοί γονείς των αδελφών Αϊχάν και Αμέτ Τσερίμπαση, που γεννήθηκαν αντίστοιχα το 2001 και το 2000, καθώς κι ένας ημεδαπός άντρας του ευρύτερου συγγενικού τους κύκλου, με την κατηγορία ότι εμπλέκονται σε υπόθεση παράνομης υιοθεσίας των δύο ανηλίκων. Παράλληλα, όπως έγινε γνωστό οι αρχές είναι πολύ κοντά στον εντοπισμό τους. Η κατηγορία, σύμφωνα με την αστυνομία, βασίζεται στην ομολογία της βιολογικής μητέρας των παιδιών, η οποία ανακρινόμενη παραδέχτηκε πως τα αγόρια δόθηκαν στο συγγενή τους, που συνελήφθη, καθώς και στη γυναίκα του, προκειμένου να μεριμνήσουν, ώστε να βρεθεί οικογένεια πρόθυμη να υιοθετήσει τα δύο ανήλικα. Ύστερα από την εξέλιξη αυτή, σε βάρος των γονέων των παιδιών αλλά και του άντρα που συνελήφθησαν, σχηματίστηκε δικογραφία και αναμένεται να παραπεμφθούν το απόγευμα στον εισαγγελέα της Ορεστιάδας. Επίσης, αναζητούνται τα ανήλικα αδέρφια, όπως και η σύζυγος του ημεδαπού, που συνελήφθη μαζί με τους γονείς των παιδιών.

5 ιουνίου... ημέρα ποιού περιβάλλοντος;

..

θα περιμένω την επέτειο τού ολοκαυτώματος για να μιλήσω;







ήταν εφηβικά και ακίνδυνα τα ραντεβού μας στο σύνταγμα;







κοιμήθηκε η συνείδησή μας και μας κρατάει σπίτι μας;







πρέπει να φοβάται ή να ντρέπεται κανείς για να αντιδράσει;







κάτι συμβαίνει σε αυτή την ξένη χώρα!



.
.