Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009

Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης

.
Η ανάρτηση αυτή γίνεται σαν πρόλογος μιας δράσης που μπορεί να μας αφορά σαν ξεblogάρισμα, αλλά οποσδήποτε είναι σημαντικό να διαδοθεί για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος.

Πρόκειται για την Χριστίνα Κυριμοπούλου.

Το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης έχει φτιάξει ομάδα στήριξης της Χριστίνας και μαζί με την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, κατάφερε να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να εξαγοραστεί η πεινή της. Παράλληλα φροντίζει για την συνέχιση της θεραπείας της και τοξικο-απεξάρτησής της.

Αυτό που εμείς μπορούμε να κάνουμε σύμφωνα με την ομάδα, είναι η στήριξη κυρίως σε είδος - τρόφιμα και ρουχισμός - της οικογένειάς της. Υπάρχει μια γιαγιά και αρκετά ετεροθαλή αδέλφια, ενώ όλοι οι άνδρες της οικογένειας είναι στη φυλακή. Ζουν σε άθλιες των αθλίων συνθήκες σε κάτι που δεν είναι καν καταυλισμός στη Ελευσίνα.

Κυριακή 19 Ιουλίου 2009

Το Ξεblogάρισμα επισκέπτεται τις Γυναικείες Φυλακές Θήβας - Άμεσες Ανάγκες - Υπόθεση Χριστίνας Κυριμοπούλου

.
Το πρωί της Πέμπτης 16/7, οι panoptis, ceralex, αόρατη μελάνη και desapoin3ison4 συναντηθήκαμε και πήγαμε στον χώρο που ευγενικά μας παραχωρεί ως αποθήκη η adamantia, για να φορτώσουμε ότι είχε μαζευτεί για βοήθεια στις άπορες, στα μωρά παιδιά και τις μητέρες τους που ζουν στις Γυναικείες Φυλακές Ελαιώνα Θήβας.

Πάνες, σαπούνια, παιγχνίδια, ρούχα, βιβλία, τηλεκάρτες, ανεμιστήρες, μόνιτορ κ.ά. πολλά.

Τα δέματα δεν έχουν σταματήσει να έρχονται από όλη την Ελλάδα με ότι είναι χρήσιμο για τις φυλακές. Πολλές φορές κάποιοι έρχονται οι ίδιοι να αφήσουν τα δέματά τους. Πραγματικά είναι συγκινητική η προσφορά του κόσμου και ένα μεγάλο ευχαριστώ δεν φτάνει............................




Φορτώσαμε 2 αυτοκίνητα και ξεκινήσαμε..............................................................

Σε 1 ώρα ακολουθώντας τις "ανύπαρκτες πινακίδες" στην μέση του πουθενά, στον κάμπο της Θήβας, αντικρίσαμε την παρακάτω ταμπέλα...




Εδώ βρίσκονται οι Γυναικείες Φυλακές!

Καμία πινακίδα....... ένα μικρό μόνο παράδειγμα της αδιαφορίας που υπάρχει για τις Φυλακές και συγκεκριμένα για τις Γυναικείες Φυλακές...... στις οποίες στιβάζονται ποινικές κρατούμενες, τοξικοεξαρτημένες, ανήλικες και παιδιά χωρίς διαχωρισμό. Οι κοινωνικές διακρίσεις για το "αδύναμο φύλο" δεν αφήνουν ανεπηρέαστο το "Σωφρονιστικό Σύστημα" που δεν μεριμνά για αυτές, όπως κάνει για τους άντρες κρατούμενους, τοποθετόντας τους σε παραρτήματα ανάλογα με την περίπτωση.

390 κρατούμενες από τις οποίες οι 110 είναι άπορες.... συν 15 μωρά παιδιά !




Μετά τον γνωστό έλεγχο κατευθυνθήκαμε στην είσοδο του κεντρικού κτιρίου όπου ξεφορτώσαμε και έγινε η παραλλαβή της βοήθειας.




Η κοινωνική λειτουργός που μας υποδέχτηκε μας οδήγησε μέσα από τους διαδρόμους της φυλακής στα γραφεία. Αυτή την φορά μας άφησαν να τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες αρκεί να μην φαίνονταν πρόσωπα καρατουμένων... και η Ceralex το έπραξε............




Συζητήσαμε για τις άμεσες ανάγκες των φυλακισμένων...... που δεν έχουν αλλάξει.

Είδη υγιεινής, πάνες, σαπούνια, σαμπουάν, πούδρες, λαδάκια, μωρομάντηλα, ρούχα για παιδιά έως 3 ετών και παιγχνίδια, Ελληνικά και ξενόγλωσσα βιβλία, περιοδικά, φόρμες και άνετα ρούχα, σερβιέτες, υγρά καθαρισμού γενικής χρήσης, παντόφλες, DVD παιδικά και ανηλίκων, τηλεκάρτες, ηλεκτρικά καλοριφέρ, εξοπλισμός κουζίνας, μπασκέτες, φιλέ βόλλεϋ, σπόροι λουλουδιών για το σχολείο τους.

Επίσης για την αίθουσα προβολών, χρειάζονται 1 video projector, 1 laptop, ηχεία, πανί προβολής.

Συζητήσαμε και για το τι έγινε με το μηχάνημα που χρειάζονται στις φυλακές για την κολπική εξέταση που υποβάλλονται οι τοξικοεξαρτημένες γυναίκες όταν εισάγονται στην φυλακή........ Το μηχάνημα ακόμα δεν έχει φτάσει. Τα χαρτιά της αίτησης κάπου θα "τριγυρνάνε" σε κανένα υπουργείο ! Οι γυναίκες εξακολουθούν να υποβάλλονται σε έλεγχο με πρωτόγονους και προσβλητικούς για την αξιοπρέπειά τους τρόπους. Τα Μ.Μ.Ε. έχουν σιωπήσει, το θέμα θάφτηκε, χωρίς αποτέλεσμα.... Τώρα το τρέχον θέμα είναι η υπόθεση της Χριστίνας Κυριμοπούλου. (μέχρι να ξεχαστεί κι αυτό;)

Συζητήσαμε και για το θέμα της Χριστίνας. Η κοινωνική λειτουργός χρησιμοποίησε την φράση "Η Χριστίνα έχει ιδρυματοποιηθεί" για να περιγράψει την αδιέξοδη περίπτωσή της. Μία κοπέλα που σχεδόν έχει μεγαλώσει στην φυλακή και που έξω από αυτήν δεν έχει κανέναν μα κανέναν να την στηρίξει. Μας περιέγραψε τις αυτοκτονικές τις τάσεις και τις συμπεριφορές αυτές που οδηγούν στην συνέχιση της κράτησής της.

Η προσωπική μου άποψη:

Είναι φανερό μέσα από τα άρθρα που έχω διαβάσει και μέσα από τις συζητήσεις που έχουμε κάνει με 2 κοινωνικούς λειτουργούς και 1 ψυχολόγο των φυλακών (αναφέρομαι και σε προηγούμενη επίσκεψή μας) ότι:

1. Το Δικαστικό σύστημα είναι αγκυλωμένο και δεν ενδιαφέρεται για την εξαιρετική και διαφορετική περίπτωση της Χριστίνας και φυσικά ούτε και κανενός άλλου κρατούμενου. (αυτό είναι γνωστό βέβαια από χρόνια!)

2. Το σωφρονιστικό σύστημα δεν ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση, την ψυχική υποστήριξη, και την επανένταξη των κρατουμένων και λειτουργεί μόνο σαν χώρος διαμονής υπό περιορισμό. Προσλαμβάνονται φύλακες αλλά όχι εξειδικευμένο προσωπικό αρκετό για να παράγει έργο.

3. Η Χριστίνα Κυριμοπούλου έξω από την φυλακή δεν έχει καμία πιθανότητα επανένταξης και επιβίωσης αν δεν υποστηριχτεί από κάποιον φορέα.

Πιστεύω ότι το να ζητάμε απλά την αποφυλάκισή της όχι μόνο δεν είναι αρκετό αλλά είναι και καταστρεπτικό. Επιβεβαιώνει την άποψη του συστήματος που βλέπει τις φυλακές σαν απλό χώρο εγκλεισμού. Οπότε το πρόβλημα λύνεται με μια αποφυλάκιση(;). Επιβεβαιώνει την συνολική αδιαφορία, αφού και αυτοί οι λίγοι που ενδιαφέρονται ζητούν απλά μια αποφυλάκιση. Και όταν κάποτε επιτευχθεί;

Χρειάζεται να προτείνουμε λύσεις για το τι θα γίνει μετά την αποφυλάκιση της Χριστίνας. Χρειάζεται να δούμε πιο προσεκτικά το θέμα και να μιλήσουμε με όποιον ειδικό μπορεί να βοηθήσει.

___________________________________________________________________


Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο υπολογίζουμε ότι θα οργανώσουμε την επόμενη συνάντησή μας.

Έως τότε όσοι θέλουν μπορούν να στέλνουν τα δέματά τους στην διεύθυνση:

ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΑΧΑΪΑΣ
ΘΕΣΗ ΚΟΥΤΑΛΑ
ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ
ΤΗΛ.2105577155, FΑΧ 2105577146
ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΓΙΑ ΘΗΒΑ
.
.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Για τη Χριστίνα Κυριμοπούλου.

Κείμενο υπογραφών


«Κανένα παιδί να μη στερείται την ελευθερία του/της κατά τρόπο παράνομο ή αυθαίρετο. Η σύλληψη, κράτηση ή φυλάκιση ενός παιδιού πρέπει να είναι σύμφωνη με το νόμο, να μην αποτελεί παρά ένα έσχατο μέτρο και να είναι της μικρότερης δυνατής χρονικής διάρκειας» [Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, άρθρο 37, εδ. β’]


Στις γυναικείες φυλακές Θηβών κρατείται από τα 15 της χρόνια η 20χρονη σήμερα τσιγγάνα Χριστίνα Κυριμοπούλου που εκτίει ποινή 8 ετών για κλοπές που διέπραξε παιδί ακόμα, σε ηλικία 14 ετών, με αποκομμένους οικογενειακούς δεσμούς και στήριξη. Τα προβλήματα που βίωνε ήδη πριν την επαφή της με το ποινικό σύστημα και τα οποία επιβάρυνε ο εγκλεισμός, σε συνδυασμό με την τοξικοεξάρτησή της, την έχουν οδηγήσει σε επανειλημμένες απόπειρες αυτοκτονίας, σε πληγές που εγγράφονται ανεξίτηλα στο κορμί και την ψυχή της.

Η τελευταία φορά που εξετάστηκε σε νοσοκομείο ήταν το 2003 στο Νταού Πεντέλης όπου και της παρασχέθηκε ιατρική βοήθεια ενώ και η κοινωνική επιμελήτρια του δικαστηρίου ανηλίκων έχει κάνει αίτηση να μεταφερθεί σε κατάλληλο περιβάλλον, προκειμένου να λάβει εκ νέου την απαραίτητη ιατρική και ψυχιατρική φροντίδα. Καθώς η διοίκηση των φυλακών δεν προέβη σε καμία ενέργεια, όλα δείχνουν ότι ο «σωφρονισμός» της νεαρής Χριστίνας Κυριμοπούλου θα επιτευχθεί δια της «τελικής λύσης», καθώς οι αυτοτραυματισμοί και οι απόπειρες αυτοκτονίας συνεχίζονται, επισύροντας πειθαρχικές τιμωρίες οι οποίες αθροίζονται στην ποινή που εκτίει. Η τελευταία απόπειρα που έκανε το περασμένο σαββατοκύριακο, όταν έμαθε για μια ακόμα καταδίκη που της είχε επιβληθεί ερήμην, της στέρησε οριστικά την δυνατότητα για την υφ’ όρον απόλυση, που θα την έβγαζε τις επόμενες ημέρες από τη φυλακή: Το Συμβούλιο της Φυλακής αποφάσισε να μην επιτρέψει την υφ’ όρων απόλυσή της και διέταξε τη μεταγωγή της σ’ άλλη φυλακή.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, πιστεύουμε:

Η νομοθετική ρύθμιση της στερητικής της ελευθερίας ποινής, δεν τοποθετεί τον κρατούμενο εκτός της προστασίας του Δικαίου. Οι κρατούμενοι έχουν το δικαίωμα να έχουν δικαιώματα, έχουν το δικαίωμα να μην εκτίθενται σε συνθήκες που θέτουν σε κίνδυνο την ζωή ή την σωματική τους ακεραιότητα.

Η παράταση του εγκλεισμού της Χριστίνας Κυριμοπούλου ισοδυναμεί με θανατική ποινή. Η αποτυχία της «σωφρονιστικής επιχείρησης», η οποία διέλυσε τον ψυχικό της κόσμο, θα την οδηγήσει μοιραία στο θάνατο, μέσα από ένα ακόμα «πειθαρχικό παράπτωμα», για το οποίο δεν θα υπάρχει πια η δυνατότητα να επιβληθεί «πειθαρχική ποινή».

Ζητάμε:

Να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για την άμεση αποφυλάκιση της Χριστίνας Κυριμοπούλου, πριν αθροιστεί κι αυτή στις «παράπλευρες απώλειες» ενός σωφρονιστικού συστήματος που ομνύει στην αποτυχία του

Υπογράφουμε με e-mail στο
christina_kyrimopoulou@yahoo.gr

Γράφουμε όνομα, επάγγελμα, περιοχή.



Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

Σανίδα στον Σανιδά !

.

Σύμφωνα με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου οι επικοινωνίες μέσω του διαδικτύου δεν καλύπττονται από το απόρρητο όπως ορίζεται στο άρθρο 19 του Συντάγματος. Αυτό σημαίνει ότι οι κάθε λογής αρχές έχουν ελeύθερη πρόσβαση στο περιεχόμενο των e- mail, τα chat, τις συνομιλίες μέσω Skype, τις συναλλαγές κλπ, ακόμη και στους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών.

Ας σημειωθεί ότι ο Ποινικός Κώδικας θεωρεί την παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών εγκληματική πράξη. Η κατάργηση του απόρρητου στο ίντερνετ αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και είναι αντίθετη με όλες τις σχετικές διατάξεις της Ευρωπαικής Ενωσης. Στην προσπάθεια του να αναιρέσει όσα δημοκρατικά κεκτημένα μπορεί πριν αποχωρήσει από τον Αρειο Πάγο(συνταξιοδοτείται την 1η Ιουλίου) ο κ. Σανιδάς αποφασίζει και διατάσσει ότι η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων δεν έχει την δυνατότητα να ελέγξει αν η απόφαση είναι νόμιμη ή παράνομη.

Η γνωμοδότηση, στην οπόια ειδική μνεία γίνεται και στις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις μέσω κινητών οι οποίες συνδέονται με εγκληματικές πράξεις, εξεδόθη μετά από ερώτημα της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής, σχετικά με το απόρρητο της επικοινωνίας μέσω του Internet και ειδικά στις περιπτώσεις κατά τις οποίες σε διάφορες πύλες αναρτώνται υβριστικά ή απειλητικά δημοσιεύματα, φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας κλπ.

Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, δεν θα απαιτείται άδεια οποιασδήποτε Αρχής (συγκεκριμένα της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, όπως ρητά αναφέρει η γνωμοδότηση) για να μπορούν προανακριτικές, ανακριτικές, εισαγγελικές και δικαστικές αρχές να ζητούν «ηλεκτρονικά ίχνη» εγκληματικής πράξης, όπως υβριστικών ή απειλητικών δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο ή φωτογραφιών παιδικής πορνογραφίας.

Η γνωμοδότηση αφορά επίσης τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και τα «εξωτερικά στοιχεία» τους: τα ονοματεπώνυμα και τα στοιχεία συνδρομητών, αριθμοί τηλεφώνων, χρόνος και τόπος κλήσης και διάρκεια συνδιάλεξης θα είναι προσβάσιμα στις αρχές με απλό αίτημά τους στους παροχείς των υπηρεσιών.

Η γνωμοδότηση αναφέρει ρητά ότι η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Τηλεπικοινωνιών δεν δικαιούται να ελέγξει το εάν η απόφαση των δικαστικών αρχών για άρση του απορρήτου είναι σύννομη ή όχι, καθώς κάτι τέτοιο θα αποτελούσε «υπέρβαση της δικαιοδοσίας της».

Σύμφωνα με την γνωμοδότηση του Γ. Σανιδά:

1) Το απόρρητο των επικοινωνιών δεν καλύπτει την επικοινωνία μέσω του διαδικτύου (Internet) και τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας (ονοματεπώνυμα και λοιπά στοιχεία συνδρομητών, αριθμοί τηλεφώνων, χρόνος και τόπος κλήσεως, διάρκεια συνδιάλεξης κλπ).

2) Οι εισαγγελικές, ανακριτικές και προανακριτικές αρχές, πολύ δε περισσότερο τα Δικαστικά Συμβούλια και τα Δικαστήρια, δικαιούνται να ζητούν από τους παρόχους των υπηρεσιών Επικοινωνίας, μέσω του διαδικτύου (Internet) τα ηλεκτρονικά ίχνη μιας εγκληματικής πράξεως, την ημεροχρονολογία και τα στοιχεία του προσώπου στο οποίο αντιστοιχεί το ηλεκτρονικό ίχνος, από τους λοιπούς δε παρόχους των υπηρεσιών επικοινωνίας τα "εξωτερικά στοιχεία" της επικοινωνίας και ο πάροχος υποχρεούται να τα παραδίδει χωρίς να είναι αναγκαίο να προηγηθεί άδεια κάποιας Αρχής και ιδία της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών.

3) Η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών αλλά και οποιαδήποτε άλλη Ανεξάρτητη Αρχή ούτε νομιμοποιείται ούτε δικαιούται να ελέγξει με οποιονδήποτε τρόπο, αμέσως ή εμμέσως, το εάν η περί άρσεως ή μη του απορρήτου απόφαση των οργάνων της Δικαιοσύνης είναι σύννομη ή όχι. Αυτό κρίνεται από τα ίδια τα όργανα της Δικαιοσύνης. Ούτε όμως περαιτέρω η ρηθείσα Αρχή μπορεί να ελέγξει τους παρόχους υπηρεσιών επικοινωνίας για τη, σε κάθε περίπτωση, συμμόρφωσή τους προς τις αποφάσεις των οργάνων της Δικαιοσύνης. Εάν πράξει τούτο ενεργεί καθ' υπέρβαση της δικαιοδοσίας της.

Πηγή: Ελευθεροτυπία, in.gr

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

Το όνομα μου είναι Daniel Patino Flor


ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΑΝΕΜΟΣ:

Παράνομη 24ωρη σύλληψη στην Αθήνα
Το όνομα μου είναι Daniel Patino Flor, είμαι από το Εκουαδόρ και δουλεύω σαν φωτορεπόρτερ από το 2004 για διάφορες εφημερίδες της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης. Από το 2007 ζω στην Βαρκελώνη όπου τελειώνω το μάστερ μου. Στις 22 Μαΐου με συνέλαβε η αστυνομία στην Αθήνα ενώ κάλυπτα την διαμαρτυρία των μουσουλμάνων μεταναστών κοντά στην πλατεία Ομονοίας. Ακολουθεί μια λεπτομερής παρουσίαση των γεγονότων.

Η διαμαρτυρία και η σύλληψη
Στις 14 Μαΐου 2009 έφτασα στην Αθήνα με σκοπό μέσα σε 10 μέρες να φωτογραφίσω την πόλη. Επισκέφθηκα τις γειτονιές Εξάρχεια, Μοναστηράκι, Πλάκα, Ομόνοια, Γκάζι, Λυκαβηττός και Ακρόπολη. Στις 22 Μαΐου στις 16:40 κατευθυνόμουν στο Σύνταγμα για ένα φωτορεπορτάζ στην Ερμού μέχρι το Μοναστηράκι. Ενώ το λεωφορείο κατευθυνόταν στο Σύνταγμα η αστυνομία είχε κλείσει το δρόμο και ο οδηγός πρότεινε να περπατήσουμε μέχρι το Σύνταγμα. Όταν έφτασα στην Βουλή πρόσεξα ότι μια διμοιρία της αστυνομίας κατευθυνόταν προς μια ομάδα διαδηλωτών.

Οι διαδηλωτές απάντησαν πετώντας πέτρες, κατέλαβαν τον δρόμο και απώθησαν τις αστυνομικές δυνάμεις. Μια άλλη ομάδα αστυνομικών εμφανίστηκε και πέταξε δακρυγόνα. Συνέχισα να φωτογραφίζω και στάθηκα σε μια πλευρά όπου υπήρχε αστυνομία και δημοσιογράφοι, ενώ η πλατεία είχε γεμίσει δακρυγόνα.

Γύρω στις 18:00 οι διαδηλωτές κατευθύνονταν προς την Ομόνοια, φωνάζοντας συνθήματα σε σχάση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το σεβασμό του Ισλάμ. Την προηγούμενη μέρα ένας αστυνομικός ενώ έλεγχε τα έγγραφα ενός μουσουλμάνου του πήρε το Κοράνι, (μπροστά στην γυναίκα και το παιδί του;) το πέταξε και το πάτησε. Ενώ οι διαδηλωτές συνέχιζαν την πορεία διαμαρτυρίας, χάθηκε ο έλεγχος και άρχισαν να σπάνε ιδιωτική και δημόσια περιουσία. Οι δρόμοι είχαν γεμίσει δακρυγόνα και φωτιές και ο κόσμος έτρεχε προς κάθε κατεύθυνση. Όλη αυτή την ώρα φωτογράφιζα τα γεγονότα.

Στις 18:45 μια νέα ομάδα αστυνομικών κατέφθασε με μηχανές. Από την αρχή είδα τις άγριες διαθέσεις τους και πράγματι ξεκίνησαν μια βίαιη καταστολή απέναντι στους διαδηλωτές και όποιον άλλον βρισκόταν εκεί. Ακινητοποιούσαν τον κόσμο χτυπώντας τον, συλλάμβαναν τους πάντες, και καθώς οδηγούσαν τον κόσμο στην άλλη πλευρά του δρόμου τους έδερναν όλους.

Ενώ φωτογράφιζα τα γεγονότα, ένας αστυνομικός ήρθε από πίσω μου και απείλησε να με χτυπήσει αν δεν τον ακολουθούσα, με χτύπησε στα πόδια και με έριξε στο πάτωμα για να μου βάλει χειροπέδες. Ενώ προσπαθούσα να του δείξω την δημοσιογραφική μου ταυτότητα, με έριξε στο πάτωμα με το πόδι του πάνω στο λαιμό μου. Ούρλιαζα δείχνοντας του την κάμερα μου και το διαβατήριο μου, αλλά δεν με άκουγε, ενώ πλησίασε ένας άλλος αστυνομικός (προφανώς ανώτερος του;) που του ζήτησε να με απελευθερώσει.

Σηκώθηκα, έτρεξα στην άλλη πλευρά του δρόμου και απομακρύνθηκα αρκετά από τον συγκεκριμένο αστυνομικό. Περπάτησα 100 μέτρα, σταμάτησα να δω που είχα δεχθεί χτυπήματα και να ελέγξω τον εξοπλισμό μου. Ενώ κοιτούσα τις συλλήψεις που έκανε η αστυνομία, ένας αστυνομικός με πλησίασε από πίσω με έπιασε από το πουκάμισο, μου πήρε την κάμερα και με έσπρωξε μέσα σε ένα βαν μαζί με άλλους κρατούμενους, η ώρα ήταν 19:30.

Στα Ελληνικά κρατητήρια με μετέφεραν μαζί με τους υπόλοιπους κρατούμενους (ένας από αυτούς ήταν ένα παιδί 13 ετών;). Με γροθιές μας χτυπούσαν ενώ ανεβαίναμε στον 6ο όροφο. Οι αστυνομικοί κράτησαν τη κάμερα μου και τις κάρτες μνήμης και με έψαξαν 8 φορές. Πέταξαν κάτω όλο το περιεχόμενο της τσάντας μου και με ανάγκασαν να γδυθώ. Αφού ντύθηκα με ανέβασαν στον 12ο όροφο.

Στο ασανσέρ οι αστυνομικοί με έβριζαν στα Αγγλικά (δεν ήταν μεγαλύτεροι από 25 χρονών;) “fuck you, mother fuckers, I will fuck your mother, and so on.” Καθώς με έβριζαν με χτυπούσαν στο κεφάλι και στο στομάχι. Το ασανσέρ σταμάτησε και μπήκε μέσα ένας πενηντάρης αστυνομικός, υποθέτω ότι του είπαν ότι είμαι φωτογράφος (κατάλαβα την λέξη φωτογράφος στα Ελληνικά;). Ο αστυνομικός με κοίταξε, έβγαλε ένα μαχαίρι από τη ζώνη του και απειλώντας με είπε: “I will cut your balls and fuck you in the ass”. Οι άλλοι γέλασαν και τον ευχαρίστησαν για την "παράσταση".

Όταν φτάσαμε στο 12ο όροφο καθώς πηγαίναμε στο διάδρομο με κλότσησαν στους αστραγάλους, και με τους αγκώνες τους με χτύπησαν στο στήθος, το κεφάλι και το λαιμό. Με ξαναέψαξαν, πετώντας τα πράγματα από την τσάντα μου. Ζήτησα πολλές φορές να μιλήσω με κάποιο ανώτερο αξιωματικό αλλά κάθε φορά με χτυπούσαν περισσότερο. Τους έδειξα το διαβατήριο μου και ζήτησα να αναγνωρίσουν ότι είμαι φωτορεπόρτερ από το εξωτερικό αλλά μου πέταξαν το διαβατήριο και μου είπαν να μην μιλάω.

Περίμενα πολύ ώρα χωρίς να γνωρίζω τι γίνεται. Μετά από 6 ώρες με πήγαν στα κρατητήρια μαζί με τους υπόλοιπους κρατούμενους, μου επέστρεψαν την κάμερα μαζί με τις κάρτες μνήμες που είχαν όμως διαγράψει το περιεχόμενο τους. Στις 24:30 τηλεφώνησα στους φίλους μου στην Αθήνα και τους ενημέρωσα για το τι γινόταν. Εκείνοι μου βρήκαν δικηγόρο και μίλησαν με την πρεσβεία του Εκουαδόρ για το τι συνέβαινε. Στις 02:00 είδα το δικηγόρο που μου είπε ότι όλες οι φωτογραφίες μου είχαν αντιγραφεί σε ένα DVD και ότι πιθανότατα θα με κατηγορούσαν για "πρόκληση ταραχών". Την επόμενη μέρα η υποψία του επαληθεύτηκε.

Συναντήθηκα με το δικηγόρο που θα αναλάμβανε την υπόθεση μου και μου είπε ότι η Ελληνική Αστυνομία με κατηγορούσε " ότι ήμουν μέλος μιας ομάδας 12 ατόμων που ξεκίνησαν τις ταραχές". Πουθενά στην κατηγορία δεν αναφερόταν ότι είμαι φωτογράφος από το Εκουαδόρ, ότι μένω στην Ισπανία όπου κάνω τις μεταπτυχιακές μου σπουδές. Στις 16:30 πήγαμε στο δικαστήριο, όπου ο δικηγόρος μου πιστοποίησε ότι είμαι φωτογράφος, κάτοικος Ισπανίας και μεταπτυχιακός φοιτητής, με αποτέλεσμα την απελευθέρωση μου αλλά η δίκη θα γίνει αυτή τη βδομάδα.


Κλείνοντας...
Ευχαριστώ εκ βαθέως όλους εκείνους στην Βαρκελώνη και Αθήνα που χωρίς όρους με βοήθησαν και συνέβαλαν στην απελευθέρωση μου. Την κυβέρνηση του Εκουαδόρ και τους αντιπροσώπους της στην Αθήνα για τον επαγγελματισμό και την ταχύτητα με την οποία χειρίστηκαν την υπόθεση μου. Τους δικηγόρους που με υπερασπίστηκαν και την Ελληνική Ένωση φωτογράφων για την παρέμβαση της. Ελπίζω όλοι εσείς που διαβάζετε την δήλωση μου να προβείτε σε κάθε νόμιμη ενέργεια για να μην μείνει αυτή η πράξη ατιμώρητη. Μην διστάσετε να πάρετε πρωτοβουλίες για την προάσπιση των ανθρώπινων
δικαιωμάτων και την ελευθερία του Τύπου για όλους τους φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφους του κόσμου.
Επικοινωνία:
daniel_patino_flor@yahoo.com

(photo: Annika Larsson)