Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009

Διεθνή Απόβλητα







Οι φωτογραφίες αυτές είναι της Νοτιοαφρικανίδας Jodi Bieber και μπορείς να τις δεις στην Biennale της Θεσσαλονίκης στην αίθουσα των παλαιών ψυγείων. Το κείμενο της καλλιτέχνιδας που ακολουθεί μας μιλά για το πως αντιμετωπίζονται οι ναρκομανείς σε μια Ευρωπαϊκή χώρα σαν την Ισπανία. Εμείς μπορούμε να κάνουμε τις συγκρίσεις μας και να υποπτευθούμε γιατί πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει στήριξη για αυτούς τους ανθρώπους.

Las Canas
“When you get to know us we are not as bad
as they make us out to be. We are just people
who lack affection; who, instead of offering
love, are on the defensive and quickly react by
showing our claws in response to the attitude
of our society.

Accept us.
Support us.

Signed: Cesar, Valencia. Spain

Foreword

In Spain, one of the main methods of
transmission of HIV/Aids is through the use of
sharing needles when injecting drugs. A lack
of social support, condemnation from society,
an industry with no control or regulations has
isolated drug users from the rest of society, as
in so many other countries around the world. It
makes these drug users vulnerable to
transmission of diseases like HIV/Aids. Clean
needles are not always available and without
legislation and control of this industry the
drugs are not sold in their pure form. In one
month I witnessed 20 overdoses. Many of
the drug users I met had severe ulcers created
by badly cut drugs.




In Spain the consumption of drugs is not
prohibited unless it is consumed in a public
domain however the trafficking of drugs is a
serious offense.

Even though this is a project related to HIV/Aids
this work is more about the people you might
see every day parking your car, sleeping in the
street and begging you for money and who are
also addicted to drugs. They all have a story to
tell which often contains sadness and loss. They
come from different parts of the world, different
backgrounds - economically, culturally and
intellectually. They have one thing in common -
drugs. They could be your sister or brother,
daughter or son.

The photographs might seem at times
confontrational to the viewer but Las Canas is a
harsh world and there is nothing sentimental
about this place. As a South African it shocked
me to see addicts living in this condition in a First
World Society.

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009

Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης

.
Η ανάρτηση αυτή γίνεται σαν πρόλογος μιας δράσης που μπορεί να μας αφορά σαν ξεblogάρισμα, αλλά οποσδήποτε είναι σημαντικό να διαδοθεί για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος.

Πρόκειται για την Χριστίνα Κυριμοπούλου.

Το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης έχει φτιάξει ομάδα στήριξης της Χριστίνας και μαζί με την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, κατάφερε να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να εξαγοραστεί η πεινή της. Παράλληλα φροντίζει για την συνέχιση της θεραπείας της και τοξικο-απεξάρτησής της.

Αυτό που εμείς μπορούμε να κάνουμε σύμφωνα με την ομάδα, είναι η στήριξη κυρίως σε είδος - τρόφιμα και ρουχισμός - της οικογένειάς της. Υπάρχει μια γιαγιά και αρκετά ετεροθαλή αδέλφια, ενώ όλοι οι άνδρες της οικογένειας είναι στη φυλακή. Ζουν σε άθλιες των αθλίων συνθήκες σε κάτι που δεν είναι καν καταυλισμός στη Ελευσίνα.

Κυριακή 19 Ιουλίου 2009

Το Ξεblogάρισμα επισκέπτεται τις Γυναικείες Φυλακές Θήβας - Άμεσες Ανάγκες - Υπόθεση Χριστίνας Κυριμοπούλου

.
Το πρωί της Πέμπτης 16/7, οι panoptis, ceralex, αόρατη μελάνη και desapoin3ison4 συναντηθήκαμε και πήγαμε στον χώρο που ευγενικά μας παραχωρεί ως αποθήκη η adamantia, για να φορτώσουμε ότι είχε μαζευτεί για βοήθεια στις άπορες, στα μωρά παιδιά και τις μητέρες τους που ζουν στις Γυναικείες Φυλακές Ελαιώνα Θήβας.

Πάνες, σαπούνια, παιγχνίδια, ρούχα, βιβλία, τηλεκάρτες, ανεμιστήρες, μόνιτορ κ.ά. πολλά.

Τα δέματα δεν έχουν σταματήσει να έρχονται από όλη την Ελλάδα με ότι είναι χρήσιμο για τις φυλακές. Πολλές φορές κάποιοι έρχονται οι ίδιοι να αφήσουν τα δέματά τους. Πραγματικά είναι συγκινητική η προσφορά του κόσμου και ένα μεγάλο ευχαριστώ δεν φτάνει............................




Φορτώσαμε 2 αυτοκίνητα και ξεκινήσαμε..............................................................

Σε 1 ώρα ακολουθώντας τις "ανύπαρκτες πινακίδες" στην μέση του πουθενά, στον κάμπο της Θήβας, αντικρίσαμε την παρακάτω ταμπέλα...




Εδώ βρίσκονται οι Γυναικείες Φυλακές!

Καμία πινακίδα....... ένα μικρό μόνο παράδειγμα της αδιαφορίας που υπάρχει για τις Φυλακές και συγκεκριμένα για τις Γυναικείες Φυλακές...... στις οποίες στιβάζονται ποινικές κρατούμενες, τοξικοεξαρτημένες, ανήλικες και παιδιά χωρίς διαχωρισμό. Οι κοινωνικές διακρίσεις για το "αδύναμο φύλο" δεν αφήνουν ανεπηρέαστο το "Σωφρονιστικό Σύστημα" που δεν μεριμνά για αυτές, όπως κάνει για τους άντρες κρατούμενους, τοποθετόντας τους σε παραρτήματα ανάλογα με την περίπτωση.

390 κρατούμενες από τις οποίες οι 110 είναι άπορες.... συν 15 μωρά παιδιά !




Μετά τον γνωστό έλεγχο κατευθυνθήκαμε στην είσοδο του κεντρικού κτιρίου όπου ξεφορτώσαμε και έγινε η παραλλαβή της βοήθειας.




Η κοινωνική λειτουργός που μας υποδέχτηκε μας οδήγησε μέσα από τους διαδρόμους της φυλακής στα γραφεία. Αυτή την φορά μας άφησαν να τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες αρκεί να μην φαίνονταν πρόσωπα καρατουμένων... και η Ceralex το έπραξε............




Συζητήσαμε για τις άμεσες ανάγκες των φυλακισμένων...... που δεν έχουν αλλάξει.

Είδη υγιεινής, πάνες, σαπούνια, σαμπουάν, πούδρες, λαδάκια, μωρομάντηλα, ρούχα για παιδιά έως 3 ετών και παιγχνίδια, Ελληνικά και ξενόγλωσσα βιβλία, περιοδικά, φόρμες και άνετα ρούχα, σερβιέτες, υγρά καθαρισμού γενικής χρήσης, παντόφλες, DVD παιδικά και ανηλίκων, τηλεκάρτες, ηλεκτρικά καλοριφέρ, εξοπλισμός κουζίνας, μπασκέτες, φιλέ βόλλεϋ, σπόροι λουλουδιών για το σχολείο τους.

Επίσης για την αίθουσα προβολών, χρειάζονται 1 video projector, 1 laptop, ηχεία, πανί προβολής.

Συζητήσαμε και για το τι έγινε με το μηχάνημα που χρειάζονται στις φυλακές για την κολπική εξέταση που υποβάλλονται οι τοξικοεξαρτημένες γυναίκες όταν εισάγονται στην φυλακή........ Το μηχάνημα ακόμα δεν έχει φτάσει. Τα χαρτιά της αίτησης κάπου θα "τριγυρνάνε" σε κανένα υπουργείο ! Οι γυναίκες εξακολουθούν να υποβάλλονται σε έλεγχο με πρωτόγονους και προσβλητικούς για την αξιοπρέπειά τους τρόπους. Τα Μ.Μ.Ε. έχουν σιωπήσει, το θέμα θάφτηκε, χωρίς αποτέλεσμα.... Τώρα το τρέχον θέμα είναι η υπόθεση της Χριστίνας Κυριμοπούλου. (μέχρι να ξεχαστεί κι αυτό;)

Συζητήσαμε και για το θέμα της Χριστίνας. Η κοινωνική λειτουργός χρησιμοποίησε την φράση "Η Χριστίνα έχει ιδρυματοποιηθεί" για να περιγράψει την αδιέξοδη περίπτωσή της. Μία κοπέλα που σχεδόν έχει μεγαλώσει στην φυλακή και που έξω από αυτήν δεν έχει κανέναν μα κανέναν να την στηρίξει. Μας περιέγραψε τις αυτοκτονικές τις τάσεις και τις συμπεριφορές αυτές που οδηγούν στην συνέχιση της κράτησής της.

Η προσωπική μου άποψη:

Είναι φανερό μέσα από τα άρθρα που έχω διαβάσει και μέσα από τις συζητήσεις που έχουμε κάνει με 2 κοινωνικούς λειτουργούς και 1 ψυχολόγο των φυλακών (αναφέρομαι και σε προηγούμενη επίσκεψή μας) ότι:

1. Το Δικαστικό σύστημα είναι αγκυλωμένο και δεν ενδιαφέρεται για την εξαιρετική και διαφορετική περίπτωση της Χριστίνας και φυσικά ούτε και κανενός άλλου κρατούμενου. (αυτό είναι γνωστό βέβαια από χρόνια!)

2. Το σωφρονιστικό σύστημα δεν ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση, την ψυχική υποστήριξη, και την επανένταξη των κρατουμένων και λειτουργεί μόνο σαν χώρος διαμονής υπό περιορισμό. Προσλαμβάνονται φύλακες αλλά όχι εξειδικευμένο προσωπικό αρκετό για να παράγει έργο.

3. Η Χριστίνα Κυριμοπούλου έξω από την φυλακή δεν έχει καμία πιθανότητα επανένταξης και επιβίωσης αν δεν υποστηριχτεί από κάποιον φορέα.

Πιστεύω ότι το να ζητάμε απλά την αποφυλάκισή της όχι μόνο δεν είναι αρκετό αλλά είναι και καταστρεπτικό. Επιβεβαιώνει την άποψη του συστήματος που βλέπει τις φυλακές σαν απλό χώρο εγκλεισμού. Οπότε το πρόβλημα λύνεται με μια αποφυλάκιση(;). Επιβεβαιώνει την συνολική αδιαφορία, αφού και αυτοί οι λίγοι που ενδιαφέρονται ζητούν απλά μια αποφυλάκιση. Και όταν κάποτε επιτευχθεί;

Χρειάζεται να προτείνουμε λύσεις για το τι θα γίνει μετά την αποφυλάκιση της Χριστίνας. Χρειάζεται να δούμε πιο προσεκτικά το θέμα και να μιλήσουμε με όποιον ειδικό μπορεί να βοηθήσει.

___________________________________________________________________


Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο υπολογίζουμε ότι θα οργανώσουμε την επόμενη συνάντησή μας.

Έως τότε όσοι θέλουν μπορούν να στέλνουν τα δέματά τους στην διεύθυνση:

ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΑΧΑΪΑΣ
ΘΕΣΗ ΚΟΥΤΑΛΑ
ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ
ΤΗΛ.2105577155, FΑΧ 2105577146
ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΓΙΑ ΘΗΒΑ
.
.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Για τη Χριστίνα Κυριμοπούλου.

Κείμενο υπογραφών


«Κανένα παιδί να μη στερείται την ελευθερία του/της κατά τρόπο παράνομο ή αυθαίρετο. Η σύλληψη, κράτηση ή φυλάκιση ενός παιδιού πρέπει να είναι σύμφωνη με το νόμο, να μην αποτελεί παρά ένα έσχατο μέτρο και να είναι της μικρότερης δυνατής χρονικής διάρκειας» [Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, άρθρο 37, εδ. β’]


Στις γυναικείες φυλακές Θηβών κρατείται από τα 15 της χρόνια η 20χρονη σήμερα τσιγγάνα Χριστίνα Κυριμοπούλου που εκτίει ποινή 8 ετών για κλοπές που διέπραξε παιδί ακόμα, σε ηλικία 14 ετών, με αποκομμένους οικογενειακούς δεσμούς και στήριξη. Τα προβλήματα που βίωνε ήδη πριν την επαφή της με το ποινικό σύστημα και τα οποία επιβάρυνε ο εγκλεισμός, σε συνδυασμό με την τοξικοεξάρτησή της, την έχουν οδηγήσει σε επανειλημμένες απόπειρες αυτοκτονίας, σε πληγές που εγγράφονται ανεξίτηλα στο κορμί και την ψυχή της.

Η τελευταία φορά που εξετάστηκε σε νοσοκομείο ήταν το 2003 στο Νταού Πεντέλης όπου και της παρασχέθηκε ιατρική βοήθεια ενώ και η κοινωνική επιμελήτρια του δικαστηρίου ανηλίκων έχει κάνει αίτηση να μεταφερθεί σε κατάλληλο περιβάλλον, προκειμένου να λάβει εκ νέου την απαραίτητη ιατρική και ψυχιατρική φροντίδα. Καθώς η διοίκηση των φυλακών δεν προέβη σε καμία ενέργεια, όλα δείχνουν ότι ο «σωφρονισμός» της νεαρής Χριστίνας Κυριμοπούλου θα επιτευχθεί δια της «τελικής λύσης», καθώς οι αυτοτραυματισμοί και οι απόπειρες αυτοκτονίας συνεχίζονται, επισύροντας πειθαρχικές τιμωρίες οι οποίες αθροίζονται στην ποινή που εκτίει. Η τελευταία απόπειρα που έκανε το περασμένο σαββατοκύριακο, όταν έμαθε για μια ακόμα καταδίκη που της είχε επιβληθεί ερήμην, της στέρησε οριστικά την δυνατότητα για την υφ’ όρον απόλυση, που θα την έβγαζε τις επόμενες ημέρες από τη φυλακή: Το Συμβούλιο της Φυλακής αποφάσισε να μην επιτρέψει την υφ’ όρων απόλυσή της και διέταξε τη μεταγωγή της σ’ άλλη φυλακή.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, πιστεύουμε:

Η νομοθετική ρύθμιση της στερητικής της ελευθερίας ποινής, δεν τοποθετεί τον κρατούμενο εκτός της προστασίας του Δικαίου. Οι κρατούμενοι έχουν το δικαίωμα να έχουν δικαιώματα, έχουν το δικαίωμα να μην εκτίθενται σε συνθήκες που θέτουν σε κίνδυνο την ζωή ή την σωματική τους ακεραιότητα.

Η παράταση του εγκλεισμού της Χριστίνας Κυριμοπούλου ισοδυναμεί με θανατική ποινή. Η αποτυχία της «σωφρονιστικής επιχείρησης», η οποία διέλυσε τον ψυχικό της κόσμο, θα την οδηγήσει μοιραία στο θάνατο, μέσα από ένα ακόμα «πειθαρχικό παράπτωμα», για το οποίο δεν θα υπάρχει πια η δυνατότητα να επιβληθεί «πειθαρχική ποινή».

Ζητάμε:

Να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για την άμεση αποφυλάκιση της Χριστίνας Κυριμοπούλου, πριν αθροιστεί κι αυτή στις «παράπλευρες απώλειες» ενός σωφρονιστικού συστήματος που ομνύει στην αποτυχία του

Υπογράφουμε με e-mail στο
christina_kyrimopoulou@yahoo.gr

Γράφουμε όνομα, επάγγελμα, περιοχή.