Έβδομη εκστρατεία

" 'Ελα από δώ...
Εδώ, που δεν υπάρχουν εξώστες στον ήλιο.-
Εδώ, που φτάνει η μυρωδιά της ζωής απέξω -αχνά-
και μας σπάει τα ρουθούνια-
Εδώ, που μικρά-αναμάρτητα παιδάκια, κίτρινα αμπελόφυλλα,
έχουν μαγκωθεί στο μαυρισμένο νυχάκι της νύχτας,
Εδώ, που η ελπίδα του αύριο, φλούδα ζαρωμένου
μανταρινιού, κολυμπά σε λασπόνερα,
Εδώ, που ψυχούλες-νήπια, ξεφυλλίζουν μες τα κελιά
όνειρα..."

Στις αρχές του χρόνου, η Γωγώ Παπαργυρίου, κρατούμενη στις φυλακές Ελαιώνα Θηβών, μας είχε στείλει αυτό το ποίημα και μας συντάραξε όλους.
Δεν ξέρω άν η γυναίκα αυτή παραμένει ακόμη στη φυλακή. Το κάλεσμά της όμως, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο. Δεκάδες έγκλειστα μωρά και εκατοντάδες γυναίκες εντελώς άπορες και αβοήθητες, βιώνουν με επώδυνο τρόπο, καθημερινά, την ακαμψία των δικαστικών αρχών, την αναλγησία των κοινωνικών φορέων, την ανυπαρξία του κράτους πρόνοιας και το χειρότερο όλων-την αδιαφορία των συνανθρώπων τους.

Για τη Γωγώ και κάθε άλλη ανώνυμη "Γωγώ" που μου φωνάζει -ψιθυριστά- "Έλα από 'δώ", για τα μωράκια που το μόνο σπίτι που γνώρισαν στη σύντομη ζωή τους, ήταν ένα ψυχρό κελί, για τους φυλακισμένους παρίες ενός κόσμου σε αφασία, λέω να πάω.

Το Σάββατο, 24 Οκτωβρίου, στις 6.30 το απόγευμα, λέω να πάω στο καφενείο "Τριφασικό", στην έβδομη εκστρατεία των Ξεμπλογκίστας.
Θά΄θελα να ξαναδώ όλους τους παλιούς, καλούς φίλους του Ξεμπλογκαρίσματος, μα κι άλλους τόσους καινούριους. Θά΄θελα να μαζέψουμε ένα βουνό από πράγματα, που θα ανακουφίσουν για λίγο αυτές τις βασανισμένες ψυχές. Θα ΄θελα να δώ την αλληλεγγύη και την συντροφικότητα, να γίνονται πράξη-όχι κούφιο ευχολόγιο.

Τί μαζεύουμε:
Για τα παιδάκια: Πάνες, μωρομάντηλα, κρέμες για μωρά, πούδρες, λαδάκια, αφρόλουτρα, σαμπουάν, παιδικές μπατονέτες, μπιμπερό, πιπίλες, σεντονάκια, κουβέρτούλες, παιχνίδια, ρούχα και παπουτσάκια για παιδιά μέχρι τριών ετών, βρεφικές τροφές, γάλατα κ.ο.κ

Για τις γυναίκες: Σαπούνια, σαμπουάν, σερβιέτες, άνετα και ζεστά ρούχα (πχ φόρμες, φούτερ, πουλόβερ, κάλτσες), εσώρουχα, παντόφλες, τσιγάρα, τηλεκάρτες, υγρά καθαρισμού γενικής χρήσης (πχ. χλωρίνες, απολυμαντικά κλπ), βιβλία και περιοδικά (ελληνικά και ξενόγλωσσα) κ.ο.κ

Το "Τριφασικό" βρίσκεται στην οδό Σφακτηρίας, στον Κεραμεικό. Την οδό Σφακτηρίας την συναντάμε να τέμνει το τετράγωνο που ορίζεται από τις οδούς : Μεγάλου Αλεξάνδρου, Πλαταιών, Λεωνίδου και Σαλαμίνος.

Ελάτε και 'σείς.
Ελάτε από ΄δώ...

Διεθνή Απόβλητα

Οι φωτογραφίες αυτές είναι της Νοτιοαφρικανίδας Jodi Bieber και μπορείς να τις δεις στην Biennale της Θεσσαλονίκης στην αίθουσα των παλαιών ψυγείων. Το κείμενο της καλλιτέχνιδας που ακολουθεί μας μιλά για το πως αντιμετωπίζονται οι ναρκομανείς σε μια Ευρωπαϊκή χώρα σαν την Ισπανία. Εμείς μπορούμε να κάνουμε τις συγκρίσεις μας και να υποπτευθούμε γιατί πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει στήριξη για αυτούς τους ανθρώπους.

Las Canas
“When you get to know us we are not as bad as they make us out to be. We are just people who lack affection; who, instead of offering love, are on the defensive and quickly react by showing our claws in response to the attitude of our society. Accept us. Support us. Signed: Cesar, Valencia. Spain Foreword In Spain, one of the main methods of transmission of HIV/Aids is through the use of sharing needles when injecting drugs. A lack of social support, condemnation from society, an industry with no control or regulations has isolated drug users from the rest of society, as in so many other countries around the world. It makes these drug users vulnerable to transmission of diseases like HIV/Aids. Clean needles are not always available and without legislation and control of this industry the drugs are not sold in their pure form. In one month I witnessed 20 overdoses. Many of the drug users I met had severe ulcers created by badly cut drugs.		In Spain the consumption of drugs is not prohibited unless it is consumed in a public domain however the trafficking of drugs is a serious offense. Even though this is a project related to HIV/Aids this work is more about the people you might see every day parking your car, sleeping in the street and begging you for money and who are also addicted to drugs. They all have a story to tell which often contains sadness and loss. They come from different parts of the world, different backgrounds - economically, culturally and intellectually. They have one thing in common - drugs. They could be your sister or brother, daughter or son. The photographs might seem at times confontrational to the viewer but Las Canas is a harsh world and there is nothing sentimental about this place. As a South African it shocked me to see addicts living in this condition in a First World Society.

Παραμονές Δεκαπενταύγουστου...

.
ΚΑΙ ΟΙ ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ
.

Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης

.
Η ανάρτηση αυτή γίνεται σαν πρόλογος μιας δράσης που μπορεί να μας αφορά σαν ξεblogάρισμα, αλλά οποσδήποτε είναι σημαντικό να διαδοθεί για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος.

Πρόκειται για την Χριστίνα Κυριμοπούλου.

Το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης έχει φτιάξει ομάδα στήριξης της Χριστίνας και μαζί με την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, κατάφερε να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να εξαγοραστεί η πεινή της. Παράλληλα φροντίζει για την συνέχιση της θεραπείας της και τοξικο-απεξάρτησής της.

Αυτό που εμείς μπορούμε να κάνουμε σύμφωνα με την ομάδα, είναι η στήριξη κυρίως σε είδος - τρόφιμα και ρουχισμός - της οικογένειάς της. Υπάρχει μια γιαγιά και αρκετά ετεροθαλή αδέλφια, ενώ όλοι οι άνδρες της οικογένειας είναι στη φυλακή. Ζουν σε άθλιες των αθλίων συνθήκες σε κάτι που δεν είναι καν καταυλισμός στη Ελευσίνα.

Το Ξεblogάρισμα επισκέπτεται τις Γυναικείες Φυλακές Θήβας - Άμεσες Ανάγκες - Υπόθεση Χριστίνας Κυριμοπούλου

.
Το πρωί της Πέμπτης 16/7, οι panoptis, ceralex, αόρατη μελάνη και desapoin3ison4 συναντηθήκαμε και πήγαμε στον χώρο που ευγενικά μας παραχωρεί ως αποθήκη η adamantia, για να φορτώσουμε ότι είχε μαζευτεί για βοήθεια στις άπορες, στα μωρά παιδιά και τις μητέρες τους που ζουν στις Γυναικείες Φυλακές Ελαιώνα Θήβας.

Πάνες, σαπούνια, παιγχνίδια, ρούχα, βιβλία, τηλεκάρτες, ανεμιστήρες, μόνιτορ κ.ά. πολλά.

Τα δέματα δεν έχουν σταματήσει να έρχονται από όλη την Ελλάδα με ότι είναι χρήσιμο για τις φυλακές. Πολλές φορές κάποιοι έρχονται οι ίδιοι να αφήσουν τα δέματά τους. Πραγματικά είναι συγκινητική η προσφορά του κόσμου και ένα μεγάλο ευχαριστώ δεν φτάνει............................




Φορτώσαμε 2 αυτοκίνητα και ξεκινήσαμε..............................................................

Σε 1 ώρα ακολουθώντας τις "ανύπαρκτες πινακίδες" στην μέση του πουθενά, στον κάμπο της Θήβας, αντικρίσαμε την παρακάτω ταμπέλα...




Εδώ βρίσκονται οι Γυναικείες Φυλακές!

Καμία πινακίδα....... ένα μικρό μόνο παράδειγμα της αδιαφορίας που υπάρχει για τις Φυλακές και συγκεκριμένα για τις Γυναικείες Φυλακές...... στις οποίες στιβάζονται ποινικές κρατούμενες, τοξικοεξαρτημένες, ανήλικες και παιδιά χωρίς διαχωρισμό. Οι κοινωνικές διακρίσεις για το "αδύναμο φύλο" δεν αφήνουν ανεπηρέαστο το "Σωφρονιστικό Σύστημα" που δεν μεριμνά για αυτές, όπως κάνει για τους άντρες κρατούμενους, τοποθετόντας τους σε παραρτήματα ανάλογα με την περίπτωση.

390 κρατούμενες από τις οποίες οι 110 είναι άπορες.... συν 15 μωρά παιδιά !




Μετά τον γνωστό έλεγχο κατευθυνθήκαμε στην είσοδο του κεντρικού κτιρίου όπου ξεφορτώσαμε και έγινε η παραλλαβή της βοήθειας.




Η κοινωνική λειτουργός που μας υποδέχτηκε μας οδήγησε μέσα από τους διαδρόμους της φυλακής στα γραφεία. Αυτή την φορά μας άφησαν να τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες αρκεί να μην φαίνονταν πρόσωπα καρατουμένων... και η Ceralex το έπραξε............




Συζητήσαμε για τις άμεσες ανάγκες των φυλακισμένων...... που δεν έχουν αλλάξει.

Είδη υγιεινής, πάνες, σαπούνια, σαμπουάν, πούδρες, λαδάκια, μωρομάντηλα, ρούχα για παιδιά έως 3 ετών και παιγχνίδια, Ελληνικά και ξενόγλωσσα βιβλία, περιοδικά, φόρμες και άνετα ρούχα, σερβιέτες, υγρά καθαρισμού γενικής χρήσης, παντόφλες, DVD παιδικά και ανηλίκων, τηλεκάρτες, ηλεκτρικά καλοριφέρ, εξοπλισμός κουζίνας, μπασκέτες, φιλέ βόλλεϋ, σπόροι λουλουδιών για το σχολείο τους.

Επίσης για την αίθουσα προβολών, χρειάζονται 1 video projector, 1 laptop, ηχεία, πανί προβολής.

Συζητήσαμε και για το τι έγινε με το μηχάνημα που χρειάζονται στις φυλακές για την κολπική εξέταση που υποβάλλονται οι τοξικοεξαρτημένες γυναίκες όταν εισάγονται στην φυλακή........ Το μηχάνημα ακόμα δεν έχει φτάσει. Τα χαρτιά της αίτησης κάπου θα "τριγυρνάνε" σε κανένα υπουργείο ! Οι γυναίκες εξακολουθούν να υποβάλλονται σε έλεγχο με πρωτόγονους και προσβλητικούς για την αξιοπρέπειά τους τρόπους. Τα Μ.Μ.Ε. έχουν σιωπήσει, το θέμα θάφτηκε, χωρίς αποτέλεσμα.... Τώρα το τρέχον θέμα είναι η υπόθεση της Χριστίνας Κυριμοπούλου. (μέχρι να ξεχαστεί κι αυτό;)

Συζητήσαμε και για το θέμα της Χριστίνας. Η κοινωνική λειτουργός χρησιμοποίησε την φράση "Η Χριστίνα έχει ιδρυματοποιηθεί" για να περιγράψει την αδιέξοδη περίπτωσή της. Μία κοπέλα που σχεδόν έχει μεγαλώσει στην φυλακή και που έξω από αυτήν δεν έχει κανέναν μα κανέναν να την στηρίξει. Μας περιέγραψε τις αυτοκτονικές τις τάσεις και τις συμπεριφορές αυτές που οδηγούν στην συνέχιση της κράτησής της.

Η προσωπική μου άποψη:

Είναι φανερό μέσα από τα άρθρα που έχω διαβάσει και μέσα από τις συζητήσεις που έχουμε κάνει με 2 κοινωνικούς λειτουργούς και 1 ψυχολόγο των φυλακών (αναφέρομαι και σε προηγούμενη επίσκεψή μας) ότι:

1. Το Δικαστικό σύστημα είναι αγκυλωμένο και δεν ενδιαφέρεται για την εξαιρετική και διαφορετική περίπτωση της Χριστίνας και φυσικά ούτε και κανενός άλλου κρατούμενου. (αυτό είναι γνωστό βέβαια από χρόνια!)

2. Το σωφρονιστικό σύστημα δεν ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση, την ψυχική υποστήριξη, και την επανένταξη των κρατουμένων και λειτουργεί μόνο σαν χώρος διαμονής υπό περιορισμό. Προσλαμβάνονται φύλακες αλλά όχι εξειδικευμένο προσωπικό αρκετό για να παράγει έργο.

3. Η Χριστίνα Κυριμοπούλου έξω από την φυλακή δεν έχει καμία πιθανότητα επανένταξης και επιβίωσης αν δεν υποστηριχτεί από κάποιον φορέα.

Πιστεύω ότι το να ζητάμε απλά την αποφυλάκισή της όχι μόνο δεν είναι αρκετό αλλά είναι και καταστρεπτικό. Επιβεβαιώνει την άποψη του συστήματος που βλέπει τις φυλακές σαν απλό χώρο εγκλεισμού. Οπότε το πρόβλημα λύνεται με μια αποφυλάκιση(;). Επιβεβαιώνει την συνολική αδιαφορία, αφού και αυτοί οι λίγοι που ενδιαφέρονται ζητούν απλά μια αποφυλάκιση. Και όταν κάποτε επιτευχθεί;

Χρειάζεται να προτείνουμε λύσεις για το τι θα γίνει μετά την αποφυλάκιση της Χριστίνας. Χρειάζεται να δούμε πιο προσεκτικά το θέμα και να μιλήσουμε με όποιον ειδικό μπορεί να βοηθήσει.

___________________________________________________________________

Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο υπολογίζουμε ότι θα οργανώσουμε την επόμενη συνάντησή μας.

Έως τότε όσοι θέλουν μπορούν να στέλνουν τα δέματά τους στην διεύθυνση:

ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΑΧΑΪΑΣ
ΘΕΣΗ ΚΟΥΤΑΛΑ
ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ
ΤΗΛ.2105577155, FΑΧ 2105577146

ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΓΙΑ ΘΗΒΑ
.
.