Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Ξεblogάρισμα – Υποστήριξη εθελοντικών δράσεων στις φυλακές.

.



Ξεblogάρισμα – Υποστήριξη εθελοντικών δράσεων στις φυλακές.

Το ξεblogάρισμα εδώ και 6 χρόνια προσπαθεί να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των παιδιών που ζουν με τις μητέρες τους στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας αλλά και των άπορων φυλακισμένων. Με λεφτά που συγκεντρώνει μέσα από τα μπαζάρ του (http://xeblogarisma.blogspot.gr/2009/11/bazaar_29.html ) , έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό αποστολών με είδη 1ης ανάγκης (http://xeblogarisma.blogspot.gr/2009/07/blog.html ), έχει εξοπλίσει με τα κατάλληλα μηχανήματα την αίθουσα εκδηλώσεων (http://xeblogarisma.blogspot.gr/2011/11/blogarisma.html ), έχει φτιάξει την παιδική χαρά (http://xeblogarisma.blogspot.gr/2013/03/blog.html ), έχει βοηθήσει σε αποφυλακίσεις μανάδων. Μέλη του αλλά και άνθρωποι που έχουν ευαισθητοποιηθεί έχουν προσφέρει εθελοντικά τις γνώσεις τους σε τομείς όπως εικαστικά , άθληση κ.ά. 

Εδώ και κάποιον καιρό και λόγω της κρίσης που ζούμε όλοι, στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα των φυλακών έχει προστεθεί και η απόλυτη έλλειψη δημιουργικών εργαστηρίων που έδιναν μια διέξοδο στις φυλακισμένες γυναίκες αλλά και εφόδια για την μετέπειτα ένταξή τους στην κοινωνία. 

Το ξεblogάρισμα θέλει να κάνει γνωστό ότι υποστηρίζει και αναζητά εθελοντικές δράσεις επιμόρφωσης μέσα στις φυλακές. 
Ήδη στηρίζουμε και συνεισφέρουμε στην Ομάδα Θεατρικής Δημιουργίας κι Ανάπτυξης της Συναισθηματικής Νοημοσύνης.

Στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, καλούμε όσους ενδιαφέρονται να προσφέρουν εθελοντικές δράσεις στις φυλακές να έρθουν σε επικοινωνία μαζί μας στο xeblogarisma.eth@gmail.com .

.

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Φυλακισμένα βλέμματα

"Εμένα ποιος είναι ο μπαμπάς μου; Εγώ δεν έχω μπαμπά;"
Μια ανδρική φιγούρα εμφανίζεται.
"Μπαμπά!", φωνάζει το παιδάκι.
Ο άνδρας ξέρει πως δεν επιτρέπεται να απαντήσει.
Σιωπηλός, γυρίζει το κλειδί στη σιδερένια πόρτα
και κλειδώνει μέσα τη μητέρα με το μωρό της.
Το παιδί προσπαθεί να ανοίξει.
-"Γιατί δεν ανοίγει η πόρτα μαμά;"
-"Είναι η ώρα που κοιμόμαστε.
Γι' αυτό κλείνουν οι πόρτες.
Για να είναι ο καθένας στη φωλίτσα του".

Ο διάλογος είναι πραγματικός. Όταν το παιδί μεγαλώσει, θα καταλάβει πως η "φωλίτσα" ήταν η φυλακή και ο "μπαμπάς" ο δεσμοφύλακας... Σήμερα 15 αθώες ψυχές ζουν στις φυλακές της Θήβας, μαζί με τις έγκλειστες μητέρες τους. (Απόσπασμα από φυλλάδιο στο ξεblogάρισμα).
Την Κυριακή το μεσημέρι βρέθηκα στο bazaar του blog "ξεblogάρισμα" μέσα από μια μουντή μέρα, κάτω από δυνατή βροχή, έρημους δρόμους, ανησυχητική ησυχία. Στο Σύνταγμα.

Εκεί μέσα όμως, ήταν όλα χαρούμενα. Ο σκοπός ιερός, οι άνθρωποι, εθελοντές από καρδιάς, 
οι πάγκοι γεμάτοι καλούδια προς πώληση, αλλά κυρίως, πολλά αγαθά προσφορά για τα παιδιά.
Δεν σου κρύβω πως προβληματίστηκα λίγο για το θέμα. Αντιλήφθηκα πως οι άνθρωποι που διάβασαν το link μου http://pistos-petra.blogspot.gr/2013/11/blog.html υπήρξαν ελαφρώς αμήχανοι. Όχι εκείνοι που σχολίασαν το περιεχόμενο της ανάρτησης, αλλά εκείνοι που δεν το σχολίασαν. Βλέπεις, η λέξη "φυλακή" αποτελεί ταμπού, ακόμα και στις μέρες μας!

Εδώ όμως δεν μιλάμε για απλούς φυλακισμένους. Μιλάμε για μητέρες και κυρίως για παιδιά!
Κι ενώ θα έλεγε κάποιος πως, αφού υπάρχουν παιδιά φυλακισμένα, τότε το πράγμα αλλάζει, παρόλα αυτά δεν είναι καθόλου έτσι. Θα μπορούσα να είχα πολλές ενστάσεις επί του θέματος, αν δεν είχα συνειδητοποιήσει, πως είμαστε σχεδόν όλοι μας έγκλειστοι των επιλογών μας. 

Έχουμε παραδοθεί αμαχητί στα χέρια των πολιτικών δεσμοφυλάκων μας, έχουμε απωλέσει επί της ουσίας την ελευθερία μας κι όμως, εξακολουθούμε να βλέπουμε ως ταμπού, την φυλακή κάποιων άλλων! Τι κρίμα που μας τρώει και μας καταπίνει το "φαίνεσθαι" και όχι το "είναι"! Αυτός είναι κι ο λόγος ίσως που, ναι μεν θυμόμαστε ευλαβικά, επετείους και σημαδιακές ημερομηνίες, αλλά ως εκεί! Να μην ξεχάσουμε να μας.....θυμήσουμε τον Αλέξη. 6 Δεκεμβρίου. Και σ' εκείνον έχω απλά να...υπενθυμίσω την περσινή μου επετειακή θεώρηση των πραγμάτων.

ΑΛΕΞΗ
αδίκως περιμένεις
μετουσιωμένους αγώνες.
Επέλεξα την φυλακή μου.
Κι εκεί κάτω είναι τόσο σκοτεινά
που το βλέμμα σου δεν θα διαπεράσει ποτέ τόσο σκοτάδι
(ελπίζω...)
Μην με αναζητάς.
Σε ντρέπομαι.
Έχασα την ευκαιρία μου
Τότε που μου την πέταξες μπροστά στα μάτια
μια κρύα νύχτα του Δεκέμβρη.
Κι είπα πως
ήταν απλά μια τόσο δυνατή κροτίδα κρότου-λάμψης, 
που με τύφλωσε...
Και μετά γύρισα ξανά στην "ασφάλεια" μου.
Ξέχνα με...
Σιγά μην απαρνηθείς
το Απέραντο Γαλάζιο του Ουρανού
για να καρτεράς αιωνίως για μια στιγμιαία αναλαμπή
του θάρρους μου....

Από το blog  ο πιο πιστός φίλος του σκύλου http://pistos-petra.blogspot.gr της joan petra
Ευχαριστούμε πολύ!

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

Απολογισμός του χριστουγεννιάτικου μπαζάρ

Τα θαύματα δεν τα κάνει μόνο ο θεός. Τα θαύματα τα κάνουν και οι άνθρωποι όταν μαζεύονται και βάζουν πλάτη για ένα κοινό σκοπό, χωρίς μιζέριες, γκρίνιες κι ανταγωνισμούς. Τρία χρόνια που συμμετέχω σε αυτή την παρέα εδώ, έτσι έχω καταλάβει ότι στήνονται τα μπαζάρ μας!
Το φετινό δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Τον χώρο, όπως και πέρσι, μας τον προσέφερε το περιοδικό «Αρδην», αυτή τη φορά σοβατισμένο, ολοκάθαρο και περιποιημένο (τόσο που τρίβαμε τα μάτια μας όσοι είχαμε βοηθήσει στο στήσιμο πέρσι, που ήταν ακόμα γιαπί). Εχοντας σημειώσει όλοι μας «να έχουμε την Παρασκευή το απόγευμα ελεύθερη» για κουβάλημα και στήσιμο (το είχαμε πει και στους φίλους μας), ξαφνικά μάθαμε ότι το βραδάκι της Παρασκευής ο χώρος θα φιλοξενούσε μουσική εκδήλωση, οπότε όλη η διαδικασία θα έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι τότε… Λίγοι μπορούσαμε να αφιερώσουμε το πρωί και το μεσημέρι της Παρασκευής, αλλά δεν πτοηθήκαμε! Τρείς άνθρωποι μεταφέραμε τα περιεχόμενα της αποθήκης από τα Πατήσια στο Σύνταγμα, εν μέσω πορειών και άλλων διαμαρτυριών, με κουβεντούλες, καφεδάκι, γέλιο, και μπόλικη αλληλοενθάρρυνση.
Μια ωραία στιγμή: γυρνώντας η δεύτερη βάρδια κουβαλήματος (ένα βαν γεμάτο κούτες, δύο κουρασμένα – αλλά γελαστά – άτομα) βρήκε να την περιμένει ένας απροσδιόριστος αριθμός Αθηναίων «καλοκυράδων»* της Φυλής των Φίλων με σηκωμένα μανίκια, έτοιμες να ξεφορτώσουν το βανάκι. Και αφού χαιρετίσαμε τον Αγγελο**από την ομάδα «Πλησίον», ανεβήκαμε όλες επάνω να ξεπακετάρουμε. Ο πολυχώρος «Αρδην» θύμιζε μελίσσι: άλλοι συναρμολογούσαν ράφια, άλλες άδειαζαν κουτιά, άλλες τιμολογούσαν βιβλία, άλλοι μετά έβαζαν ετικέτες σε προϊόντα που δεν είχαν, άλλοι μάζευαν σκουπίδια και ανεβοκατέβαιναν στην ανακύκλωση. Η αυτό-οργάνωση σε όλο της το μεγαλείο, γιατί συγκεκριμένο πλάνο δεν υπήρχε εξαρχής, υπήρχαν μόνο ιδέες επί τόπου, και 1-2 άτομα αναφοράς που άφηναν πολύ χώρο για αυτενέργεια και πειραματισμό. Στο μεταξύ έρχονταν σιγά-σιγά κι άλλα αντικείμενα, είτε ως προσφορές για τις φυλακές, είτε για το ίδιο το παζάρι. Γέμισαν πάλι οι σκάλες  σακούλες με είδη πρώτης ανάγκης και παιχνίδια, απόδειξη ότι η αλληλεγγύη υπάρχει, και εκφράζεται, και συχνά προκύπτει από το υστέρημα, παρά την όση μαυρίλα επιμένουν να μας «ταϊζουν» τα ΜΜΕ.
Η επομένη ξημέρωσε βροχερή, με το προγραμματισμένο κλείσιμο των σταθμών του μετρό λόγω πολιτικής συγκέντρωσης. Οσο σκοτεινά και βροχερά ήταν όμως εκεί έξω, τόσο φωτεινά πολύχρωμα και λαμπερά ήταν εντός! Ο Κίμωνας από την ομάδα Πλησίον είχε στήσει μίνι-κυλικείο με λιχουδιές διάφορες, ρακές, και άλλα μυστήρια ποτά (όσοι δεν έχετε πιεί βύσσινο με ούζο έχετε χάσει μία από τις απολαύσεις της ζωής!) απλώθηκαν πολύχρωμα ριχτάρια στα τραπέζια, η Επάνοδος ήρθε αυτή τη φορά με δύο ομάδες, τη γνωστή με τις χειροτεχνίες και τα πολύχρωμα κοσμήματα και την «πράσινη ανάπτυξη» με τα ωραία τους φυτάκια. Η Ελισάβετ και πάλι μας έκανε μαθήματα εύκολου πλεξίματος, και μας μίλησε για τα εργαστήρια κοσμήματος μέσα στον Κορυδαλλό. Η Αλεξάνδρα μας έστειλε τα ευφάνταστα κεραμεικά της, και αυτή τη φορά, πλάι στις δημιουργίες της Αλεξάνδρας προστέθηκαν αυτές της Φωτειάννας σε πιο ρομαντικό στυλ. Τα λικεράκια, οι μαρμελάδες, τα γλυκά του κουταλιού και τα σιρόπια είχαν την τιμητική τους. Φέτος τα ράφια μας φιλοξένησαν και «τη μερέντα του αλχημιστή» που κι αυτή τιμήθηκε δεόντως. Είχαμε μοσχομυριστά σαπουνάκια και κεραλοιφές, χριστουγεννιάτικα στολίδια, και έναν πάγκο «γιουσουρούμ», όπου πάντα βρίσκεις ενδιαφέροντα κομμάτια αν κοιτάξεις με προσοχή… Με γοητεύει να χαζεύω ανθρώπους που χαζεύουν από γιουσουρούμ: η ματιά τους είναι ξύπνια και ερευνητική, και συχνά παίρνουν παράδοξα αντικείμενα – άμα τους ρωτήσεις θα σου πούν «να, αυτά εδώ θα τα βάλω στο τάδε σημείο και θα κολλήσω κάτι τέτοιο εκειπάνω για να φτιάξω ένα…» Νομίζω τα γιουσουρούμ ξυπνούν μέσα μας τον δημιουργό! Φέτος δεν είχαμε πολλά ρούχα: τόσο γιατί μας χάλασε το ειδικό μας σταντ, όσο και γιατί δεν προλάβαμε να ξεπακετάρουμε αρκετά. Φέτος δεν φιλοξενήσαμε ούτε τα έργα των κρατουμένων γυναικών, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν εθελοντές εντεταλμένοι να τα μεταφέρουν και να τα διαχειριστούν (κάθε τι που έχει άμεση σχέση με τις φυλακές, χρειάζεται ειδική μεταχείριση). Κάθε χρονιά, κάθε μπαζάρ, είναι αλλιώτικα – για να μη βαριόμαστε!
Φυσικά και μας χάλασε λίγο τη διάθεση το κλείσιμο του μετρό το Σάββατο! Οσοι κατάφεραν να έρθουν μέσα σ’ αυτές τις ώρες, ήρθαν κάνοντας κύκλους με το αυτοκίνητο και μυστικά τάματα στους αγίους του παρκαρίσματος, ή περπατώντας από τον Ευαγγελισμό ή την Ακρόπολη. Τους ευχαριστούμε ιδιαίτερα! Αχαρο πράγμα το πάρκινγκ στο κέντρο, κι ακόμα πιο άχαρο, ίσως, το περπάτημα ανάμεσα σε μαυροφορεμένους ξυρισμένους γεμάτους μίσος.
Πόσους και ποιους να πρωτοευχαριστήσει κανείς γι αυτό το μπαζάρ; Η λίστα είναι μεγάλη. Και ο καθένας και η καθεμία συνέβαλε τόσο ιδιαίτερα και ξεχωριστά, που εάν έλειπε η συμβολή του/της, το μπαζάρ μας θα ήταν σίγουρα φτωχότερο. Ευχαριστούμε το «Αρδην» για τη θερμή φιλοξενία, τις φίλες και τους φίλους που βοήθησαν στο κουβάλημα, στο στήσιμο, στο ξεστήσιμο, τους ανθρώπους που δώρισαν αντικείμενα και υπηρεσίες για την λαχειοφόρο, τους ανθρώπους που έψησαν κέικ και πίττες, τους ανθρώπους που αναλώθηκαν τις προηγούμενες μέρες φτιάχνοντας σοκολατάκια, μπισκότα, μαρμελάδες, ρακόμελα, γλυκά του κουταλιού, λικέρ, σιρόπια, σαπούνια, κεραλοιφές, εμφιάλωσαν ρακές… Ευχαριστούμε και για όλες τις προσφορές που σύντομα θα μεταφερθούν στις φυλακές!


*καλοκυράδες λέγανε τα παλιά χρόνια στα χωριά μας τις νεράιδες και τα ξωτικά
**Αγγελος όνομα και πράμα

Το κείμενο το έγραψε η Ελενα.

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Το Χριστουγεννιάτικο μπαζάρ μας



To ξεblogάρισμα διοργανώνει το Σάββατο 30/11 και την Κυριακή 1/12 το χριστουγεννιάτικο μπαζάρ του, για την ενίσχυση των άπορων κρατουμένων και των παιδιών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θήβας. 

Στο μπαζάρ, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο "Άρδην", Ξενοφώντος 4, στο Σύνταγμα, θα βρείτε εκτός από έργα φυλακισμένων γυναικών, και πολλούς τίτλους βιβλίων από δεύτερο χέρι σε τιμές από 1 ως 5 ευρώ, τα «πατροπαράδοτα» τσίπουρά μας, σπιτικές μαρμελάδες, τραχανάδες και λικέρ, χειροποίητα σαπούνια, χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά, γλυκά και πολλά άλλα. Επίσης για ακόμα μια φορά θα συμμετέχει η "Επάνοδος" με έργα αποφυλακισμένων. 

 Όπως σε κάθε μπαζάρ μας θα συλλέγουμε είδη πρώτης ανάγκης για τις φυλακισμένες και τα παιδάκια όπως: πάνες, είδη παιδικής περιποίησης, σαμπουάν, αφρόλουτρα, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, σερβιέτες, χαρτί υγείας, απορρυπαντικό για πλύσιμο ρούχων, υγρό καθαρισμού χώρου, σαπούνια, τηλεκάρτες κ.ά. 

Το ξεblogάρισμα είναι μια ομάδα από bloggers που ξεκίνησε την δράση της πριν από 5 χρόνια με σκοπό την βοήθεια και την υποστήριξη των παιδιών 0-3 ετών που κρατούνται μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού). Το πλαίσιο υποστήριξης, μαζί με τα 15 περίπου παιδάκια περιλαμβάνει και τις 90 και πλέον άπορες φυλακισμένες γυναίκες. Οι εθελοντές του ξεblogαρίσματος οργανώνουν αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης στις φυλακές και διοργανώνουν εκδηλώσεις για την οικονομική υποστήριξη και την κάλυψη των άμεσων αναγκών των παιδιών και των άπορων. Οι ανάγκες όμως είναι πολλές και χρειάζεται η υποστήριξη όλων . 


Το μπαζάρ θα πραγματοποιηθεί στην διεύθυνση Ξενοφώντος 4, στον 6ο όροφο, δίπλα στην πλατεία Συντάγματος από τις 10 π.μ. έως τις 8 μ.μ. το Σάββατο και την Κυριακή έως τις 7 μ.μ.. 



Μπορείτε να μας βρείτε στο fb και να προωθήσετε το event  https://www.facebook.com/events/405740432887873/

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

«Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

 
"... Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.
·         Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
·         Να μοιράζεσαι τα πάντα.
·         Να παίζεις τίμια.
·         Να μη χτυπάς τους άλλους.
·         Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
·         Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
·         Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
·         Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
·         Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
·         Να κοκκινίζεις.
·         Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
·         Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.
·         Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
·         Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.
·         Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ' αυτό.
·         Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.
·         Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ' όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.
Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.
Πάρτε μια απ' αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.
Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.
Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.
Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους...
...Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ενας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας. Ακόμη περιέχει το "πιστεύω" ενός παραμυθά:
* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.
* Οτι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.
* Οτι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.
* Οτι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.
* Οτι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.
* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο.

Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια..."

Από το βιβλίο του
Robert Fulghum «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

To Σάββατο 30/11 και την Κυριακή 1/12 το μπαζάρ μας


Σας περιμένουμε το Σάββατο 30 Νοεμβρίου και την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου στο χριστουγεννιάτικο μπαζάρ μας. Για μια ακόμα χρονιά θα μας φιλοξενήσει ο χώρος πολιτικής και πολιτισμού Αρδην, στην οδό Ξενοφώντος 4, στο Σύνταγμα. Ωρες λειτουργίας, το Σάββατο 10-8 και την Κυριακή 10-7. Μαζί μας θα βρίσκεται και η Επάνοδος με έργα αποφυλακισμένων.
Τις δύο ημέρες του μπαζάρ θα συλλέγουμε επίσης είδη πρώτης ανάγκης για τις γυναίκες και τα παιδάκια στις φυλακές Ελεώνα Θήβας.
Αν θέλετε να προσφέρετε πράγματα για το μπαζάρ, όπως βιβλία, φο μπιζού, κατασκευές, σπιτικές λιχουδιές κ.ά. ΄ή να βοηθήσετε εθελοντικά στην πραγματοποίησή του, μπορείτε να μας στείλετε mail στο xeblogarisma@gmail.com.

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

Επείγουσες ανάγκες στις φυλακές Ελεώνα

Οι κοινωνικές υπηρεσίες των φυλακών Ελεώνα Θήβας μάς ενημέρωσαν σήμερα ότι υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης όπως χαρτί τουαλέτας, σαμπουάν και μωρομάντηλα.
Οσοι θέλετε να βοηθήσετε, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο xeblogarisma@gmail.com για να συντονίσουμε τις παραλαβές.
Επιπλέον, προσφορές σε είδη πρώτης ανάγκης για τις φυλακές θα δεχόμαστε τις δύο ημέρες του μπαζάρ μας: το Σάββατο 30 Νοεμβρίου και την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το μπαζάρ θα αναρτήσουμε μέσα στην εβδομάδα.

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Μικρές ιστορίες, θαύματα, από το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

 Δεν θα ξεχάσω ποτέ 2 συγκεκριμένες στιγμές ανθρώπινου μεγαλείου που έζησα στο ιατρείο. 
 
Η μία ήταν ένα απόγευμα Τρίτης, χειμώνας του ‘12, μόλις είχα μπει στο ιατρείο από την δουλειά μου.  Ήμουνα λίγο αλαφιασμένος, γινόταν και ένας μικρός χαμός από τους ασθενείς.  Πάνω στην δουλειά το βλέμμα πέφτει πάνω σε μια μητέρα που είχε φέρει τα δύο μικρά της αγόρια για να τα δει η παιδίατρος μας.  Μόλις είχε βγει από το εξεταστήριο και κρατούσε σακούλες με παιδικό γάλα και πάνες, δείγμα ότι έχει ανάγκη.  Όπως όλοι οι εθελοντές πήγα κοντά και ρώτησα τα μικρά εάν θα ήθελαν παιχνίδια.  Ο μικρός, κάπου στα 3 μου χαμογέλασε και είπε ένα γεμάτο ΝΑΙ … ο «μεγάλος», κάπου στα 5 … με κοίταξε με τα μεγάλα του μάτια και μου είπε, χωρίς να διστάσει, «… έχω πάρει κύριε ήδη ένα παιχνίδι, ας πάρει και κάποιο άλλο παιδάκι…».  Βούρκωσα με την μια, τραβήχτηκα πιο πέρα να μην με δουν, πήγα στην αποθήκη και έφερα όλη την σακούλα.  Ένιωθα τόσο μικρός μπροστά του, το μόνο που του είπα ήταν «…έχουμε πολλά παιχνίδια, πάρε ότι θέλεις».  Μου χαμογέλασε, χωρίς να πει λέξη … πήρε αγκαλιά ένα αρκουδάκι , το έβαλε σε μια σακούλα που είχαν τα γάλατα, πήρε το χέρι της μητέρας του και του μικρού αδερφού και τους οδήγησε προς την έξοδο.  Πρώτη φορά πήρα ένα τόσο μεγάλο μάθημα ανθρωπιάς από έναν τόσο «μικρό» άνθρωπο.  Σκέφτηκα ότι εάν ένα τόσο μικρό παιδί ήδη γνωρίζει την αξία του να μοιράζετε τα παιχνίδια του με άλλα παιδάκια που έχουν ανάγκη, τότε ΣΙΓΟΥΡΑ υπάρχει ελπίδα για όλους μας.
Η δεύτερη φορά, απόγευμα Πέμπτης … μόλις είχε τελειώσει η βάρδια, το ιατρείο είχε λίγο κόσμο.  Άκουσα την πόρτα να ανοίγει και ενστικτωδώς γύρισα να δω ποιος μπήκε.  Ήταν μια κυρία με εμφανή τα σημάδια της σοβαρής πάθησης της.  Καρκίνος λέγεται το τέρας που παλεύει να νικήσει.  Μιλούσα με έναν εθελοντή εκείνη την στιγμή και δεν έδωσα σημασία στον διάλογο που έκανε η ασθενής με τους εθελοντές της γραμματείας.  Άκουσα όμως να αναφέρεται το όνομα μου.  Γύρισα να τους δω όπως μιλούσαν και μου ανέφεραν ότι η κυρία ήθελε να βοηθήσει το ιατρείο … χαμογέλασα κάπως περίεργα, γιατί δεν το περίμενα.  Βλέπετε έχουμε συνηθίσει να μας ζητάνε βοήθεια, ειδικά άνθρωποι που βρίσκονται σε άσχημη φυσική κατάσταση.  Την πλησίασα και την ρώτησα πως θα μπορούσε να μας βοηθήσει.  «Διάβασα εδώ την ανακοίνωση σας ότι ζητάτε εθελοντές για την καθαριότητα του ιατρείου και θέλω να σας βοηθήσω, κάνετε τόσο πολλά για μένα, θέλω να δώσω και εγώ κάτι πίσω σε εσάς…» μου είπε με μια φυσικότητα, σαν να ήταν όλα καλά στην ζωή της.  Έμεινα σαν στήλη άλατος μπροστά της, την κοίταξα … ένα χαμόγελο γέμισε στο στόμα μου … ένιωσα ότι ήθελα χρόνο να σκεφτώ τι να της απαντήσω … ήταν από εκείνες τις στιγμές που ενώ περνάνε 1-2 δευτερόλεπτα, νιώθεις ότι πέρασε ένα αιώνας.  Αυτός ο Άνθρωπος (με κεφαλαίο το Α) μας έδινε ότι πιο πολύτιμο είχε στον κόσμο αυτό, τον χρόνο της.  Δεν είχε κάτι πιο πολύτιμο να μας προσφέρει … Την ακούμπησα στο χέρι και την έσφιξα λίγο και της είπα «… τα λόγια είναι λίγα με το να σας πω ένα ευχαριστώ!  Φυσικά και θα σας ενημερώσουμε όταν υπάρξει ανάγκη για καθαριότητα, μήπως όμως …» δεν με άφησε να συνεχίσω, μου έδωσε και εκείνη ένα πλατύ χαμόγελο, μου έσφιξε το χέρι και μου είπε «εγώ σας ευχαριστώ».  Έφυγε το ίδιο γρήγορα όπως ήρθε … ένιωσα ότι το ιατρείο  άδειασε … ένας άγγελος μόλις είχε φύγει από μπροστά μου.  Γύρισα και κοίταξα τους άλλους αποσβολωμένους εθελοντές … είχαμε – και πάλι – όλοι δακρύσει.

Χρήστος Σιδέρης

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Ανθρωπιστική κρίση στο Κέντρο Προσφύγων Λαυρίου


Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες 240 μετανάστες, από τους οποίους τα 80 είναι παιδιά , αντιμετωπίζουν πρόβλημα τροφής και φαρμακευτικής περίθαλψης, ενώ οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση αφού παραμένουν απλήρωτοι εδώ και 10 μήνες.
Οι 240 πρόσφυγες, εκ των οποίων 80 παιδιά, τρέφονται αποκλειστικά με μακαρόνια, δεν έχουν φάρμακα, κάνουν μπάνιο με κρύο νερό, ενώ δεν υπάρχουν είδη προσωπικής υγιεινής και καθαριστικά.
Οι προμηθευτές του Κέντρου δεν έχουν πληρωθεί για ολόκληρο το 2013, με αποτέλεσμα να διακόψουν την πίστωση. Αιτία, η καθυστέρηση από το Πρωτοδικείο Αθηνών να προχωρήσει στην ανακήρυξη του νέου ΔΣ του Ερυθρού Σταυρού, το οποίο διόρισε πριν από λίγες ημέρες ο αρμόδιος υπουργός Αδωνις Γεωργιάδης, ώστε να εκταμιευθούν τα κονδύλια - κυρίως από την ευρωπαϊκή Ένωση, όπως κατήγγειλε στο ρ/σ ΚΟΚΚΙΝΟ ο  Διευθυντής του Κέντρου  Προσφύγων Λαυρίου Βασίλης Λυρίτσης.
Υπάρχει έκκληση από τους αλληλέγγυους για συντονισμό φορέων και πολιτών, τόσο για να καταγγελθεί η γραφειοκρατία και η πολιτική της κυβέρνησης που οδηγεί σε εξαθλίωση μετανάστες και εργαζόμενους, όσο και για άμεση βοήθεια στο Κέντρο.  Όσοι επιθυμούν να βοηθήσουν με τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης μπορούν να τηλεφωνήσουν στο Κέντρο στον αριθμό: 22920-27744. 

Αναδημοσείευση από το http://www.enet.gr

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Εκκληση για βοήθεια ώστε παιδιά απόρων να έχουν ένα τοστ την ημέρα

«Την γκοφρέτα την έχω. Μάλλον. Ελπίζω. Το τοστάκι με προβληματίζει. Γι’ αυτό παλεύω». Ο Ευστάθιος Καρούμπης, διευθυντής του ΕΕΕΕΚ Πειραιά, ενός εργαστηρίου επαγγελματικής κατάρτισης νέων με νοητική υστέρηση, σχεδόν μονολογεί. «Θα μπορούσε να είναι καπνιστή γαλοπούλα, ή πάριζα, γιατί όχι; Το ψωμί νομίζω το έχω». Αυτό το υπό διαμόρφωση τοστ τον βασανίζει από την αρχή της σχολικής χρονιάς. Σε αυτό μοιάζει να έχει συρρικνωθεί ο ρόλος του, σε αυτό συμπυκνώνεται η αγάπη και η έγνοια του για τα παιδιά του.
Ο λόγος για το δεκατιανό των 120 μαθητών του. Τέτοιες ημέρες πέρυσι είχαμε ξαναγράψει για τον προσωπικό αγώνα του διευθυντή να εξασφαλίσει φαγητό για τα παιδιά, πολλά από τα οποία προέρχονται από άπορες οικογένειες (συχνά με γονείς επίσης με νοητικά προβλήματα) που έρχονταν εντελώς νηστικά στο σχολείο. Η ανταπόκριση τότε ήταν μεγάλη. Μέσα και από τη συνεργασία με το «Μπορούμε», τρόφιμα, χρήματα και δωροεπιταγές για σούπερ μάρκετ έφτασαν στο σχολείο από όλη τη χώρα. Το άδειο ντουλάπι της κουζίνας γέμισε, η χρονιά βγήκε. Φέτος;
«Μας βοήθησαν πολλές εταιρείες, όμως τα περιθώρια έχουν πια στενέψει για όλους, το καταλαβαίνω», λέει ο κ. Καρούμπης στην «Κ». Κάποιοι απέσυραν τη βοήθεια, άλλοι μείωσαν τις προσφερόμενες ποσότητες. Ο στόχος είναι να καλυφθούν δύο λιτά, αλλά αξιοπρεπή γεύματα. «Εχουμε εξασφαλίσει το πρωινό. Τρεις φέτες ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα και ένα ποτήρι γάλα. Μια αλυσίδα φούρνων μας δίνει καθημερινά 35 ψωμιά, μια γαλακτοβιομηχανία μας δίνει 24 κιβώτια γάλα τον μήνα, ενώ με τη μεσολάβηση του «Μπορούμε» η ιδιοκτήτρια ενός καφέ της Πλάκας φτιάχνει και μας προσφέρει 20 κιλά μαρμελάδα πορτοκάλι την εβδομάδα. Το δεύτερο γεύμα θέλουμε να είναι ένα τοστ και ένα φρουτάκι, ή αντί για φρουτάκι, μια γκοφρέτα ή ένα κρουασανάκι. Την γκοφρέτα την αγοράζω με δωροεπιταγές που μας χαρίζουν ιδιώτες από το διπλανό σούπερ μάρκετ. Το τοστ δεν το έχω κερδίσει ακόμα. Είμαι σε επαφές με μια βιομηχανία αρτοσκευασμάτων για να έχω το ψωμί. Τότε θα μου μένει μόνο το τυρί και η γαλοπούλα. Το κόστος είναι περίπου 50 ευρώ την ημέρα. Αυτά πρέπει να βρω».
Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώνει η κοινωνική υπηρεσία του Εργαστηρίου, το 50% των οικογενειών των μαθητών αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης, το 40% των γονιών έχει νοητική υστέρηση, ενώ μόνο το 20% εργάζεται. Από πέρυσι, το Κοινωνικό Παντοπωλείο που έχει στηθεί στο ΕΕΕΕΚ Πειραιά βοηθά και 35 οικογένειες μαθητών, με τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Οπως λέει ο κ. Καρούμπης, το κονδύλι για τη συγκεκριμένη δράση έχει εξασφαλιστεί με τη χορηγία ιδιωτών.
Στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Πειραιά εκπαιδεύονται έφηβοι και νέοι 14 ώς 22 ετών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Η διάρκεια φοίτησης είναι 5 ώς 8 χρόνια, ανάλογα με τον βαθμό της μαθησιακής ετοιμότητας. Πολλά παιδιά εγκαταλείπουν νωρίς, για ευνόητους λόγους.




Πηγή: www.kathimerini.gr

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Eπαινοι σε κρατούμενους των φυλακών Αυλώνα



Επαίνους σε τέσσερις κρατούμενους των Φυλακών Αυλώνα, οι οποίοι πέτυχαν την εισαγωγή τους σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ κατά τις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις, έδωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Χαράλαμπος Αθανασίου. Παράλληλα τους χορηγήθηκε, συμβολικά, το ποσό των 500 ευρώ στον καθένα.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης συνεχάρη τα παιδιά για «την τιτάνια», όπως την χαρακτήρισε, προσπάθειά τους, τους ευχήθηκε καλή πρόοδο, ενώ εξήρε το έργο του εκπαιδευτικού προσωπικού (καθηγητών και δασκάλων), της διεύθυνσης και των σωφρονιστικών υπαλλήλων του ειδικού καταστήματος κράτησης.
Απευθυνόμενος στους νέους κρατούμενους ο κ. Αθανασίου, επισήμανε: «Η προσπάθειά σας είναι αξιοζήλευτη. Δίνετε το παράδειγμα για να ακολουθήσουν το δρόμο σας και άλλοι κρατούμενοι. Είστε φωτεινός φάρος και δείχνετε πώς ο νέος άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τα εμπόδια, τις δυσκολίες ή ακόμα και τις κακές στιγμές του παρελθόντος του και να κάνει την υπέρβαση», τόνισε ο υπουργός απευθυνόμενος στους ανήλικους κρατούμενους οι οποίοι με τη σειρά τους τον ευχαρίστησαν.

Μάλιστα, ο υπουργός Δικαιοσύνης δεσμεύθηκε να εξετάσει την προώθηση νομοθετικής ρύθμισης για τη δυνατότητα χορήγησης εκπαιδευτικών αδειών σε κρατουμένους, οι οποίοι έχουν πετύχει σε σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που βρίσκονται μακριά από το κατάστημα κράτησής τους, ώστε να διευκολύνονται οι σπουδές τους.


Πηγή:  http://www.ethnos.gr

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Παιδική Θεατρική Παράσταση 20 Οκτωβρίου 2013






Την Κυριακή 20 Οκτωβρίου και ώρα 17:00 στην αίθουσα "Ιωνία" (δίπλα στο Δημαρχείο - Κ. Καραμανλή 18) στην Βούλα, η θεατρική ομάδα του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού παρουσιάζει την θεατρική παράσταση, για μικρούς και μεγάλους, "Το μυστικό της ευτυχισμένης βασίλισσας". 
 Η είσοδος είναι ελεύθερη, όποιος θέλει μπορεί να φέρει παιδικά γάλατα/κρέμες και μη ληγμένα φάρμακα, τα οποία και θα διαθέσει το ιατρείο στους ασθενείς του.

Σας περιμένουμε όλους!



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ 

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-14:00) (ΔΕΥΤΕΡΑ 17:00-20:00) 
(ΤΡΙΤΗ 14:00-20:00) (ΤΕΤΑΡΤΗ 16:00-20:00) (ΠΕΜΠΤΗ 14:00-20:00)
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14:00-19:00) (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00) 
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ210 9631950 
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης (δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού) 
Blog http://mki-ellinikou.blogspot.com Email mkiellinikou@gmail.co

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Χωρίς δημιουργικά εργαστήρια οι φυλακές Ελεώνα




Χτες ο Απόστολος, η Θεοφανώ και ο Κώστας  επισκέφθηκαν τις φυλακές Ελεώνα, μεταφέροντας προσφορές σε είδη πρώτης ανάγκης. Δυστυχώς, οι περικοπές στη χρηματοδότηση των φυλακών, αλλά και η οικονομική κρίση έχουν δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα τόσο στις κρατούμενες όσο και στο προσωπικό του ΚΚΓΕΘ.

Συνοπτικά να πούμε ότι είναι η πρώτη χρονιά που δεν πραγματοποιούνται καλλιτεχνικά εργαστήρια στο χώρο των φυλακών, καθώς το κόστος της βενζίνης και των διοδίων λειτουργεί αποτρεπτικά σε όσους θέλουν να διδάξουν εθελοντικά. Επιπλέον η κα Πόπη η οποία είχε αναλάβει το εργαστήρι ζωγραφικής συνταξιοδοτήθηκε και πλέον αυτό το εξαιρετικό  εργαστήρι υπολειτουργεί. Μπορεί κανείς εύκολα να καταλάβει κανείς τις αρνητικές συνέπειες αυτής της κατάστασης και τι σημαίνει οι γυναίκες αυτές να μην έχουν πλέον καμία δημιουργική διέξοδο, αλλά και μια πηγή εσόδων. Για το λόγο αυτό λοιπόν αν κάποιοι από εσάς έχετε τη δυνατότητα να προσφέρετε εθελοντικά μαθήματα στις κρατούμενες ή γνωρίζετε κάποιον που θα ήθελε, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
Σε ό,τι αφορά τις οροθετικές γυναίκες, εξασφαλίστηκε η πλήρης ιατροφαρκευτική τους κάλυψη, ενώ μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται να τακτοποιηθεί και το πρόβλημα του ζεστού νερού.
Τέλος, άμεση ανάγκη υπάρχει για χαρτί τουαλέτας και μωρομάντηλα, ενώ οι τηλεκάρτες είναι πάντα στην πρώτη γραμμή της ζήτησης.

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Καταγγελία – Έκκληση για τις φυλακισμένες οροθετικές στις Γυναικείες Φυλακές Θήβας



Αναδημοσίευση από το μπλόγκ της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.




Συνεχείς είναι οι καταγγελίες οροθετικών γυναικών που μεταφέρθηκαν από τις φυλακές Κορυδαλλού στις φυλακές Θήβας, για πλήρη εγκατάλειψή τους ως προς τις ιατρικές και φαρμακευτικές τους ανάγκες.
Συγκεκριμένα, μεταφέρθηκαν στις αρχές Σεπτεμβρίου οι 7 οροθετικές που κρατούνταν στο Κορυδαλλό, για να δοθεί ο χώρος αυτός στους οροθετικούς άνδρες, που είναι περίπου 120, και μέχρι πρόσφατα μέρος αυτών κρατείτο στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού. Είχαμε καταγγείλει παλιότερα τη διακριση φύλου, ότι τους άνδρες οροθετικούς τους κρατούσαν στο νοσοκομείο των φυλακών, ενώ τις γυναίκες, και μάλιστα τις διαπομπευμένες που κρατήθηκαν έως 11 μήνες με σταδιακή αποφυλάκιση, τις κρατούσαν στα υπόγεια του Κορυδαλλού.
Επιστρέφοντας στην καταγγελία και έκκλησή τους, να πούμε ότι από τη στιγμή που μεταφέρθηκαν, δεν μπορούν να κάνουν τις εξετάσεις τους αυτές που δεν νοσούν (2 τον αριθμό), δεν δίδονται φάρμακα σε αυτές που πρέπει να τα λαμβάνουν (5 τον αριθμό) και δεν υπάρχει γιατρός παθολόγος για άλλα επείγοντα θέματα υγείας που αντιμετωπίζουν. Επίσης, δεν υπάρχει ζεστό νερό για να πλυθούν, παρά το ότι το πρόβλημα της υγείας τους απαιτεί επιμελημένη καθαριότητα.
Η καταγγελία απευθύνθηκε σε μέλη της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, η οποία και θα δημοσιοποιήσει δεόντως το θέμα και θα προσπαθήσει να βοηθήσει για λύση αυτού του σοβαρού προβλήματος.
Σε τι συνθήκες όμως; Σε συνθήκες κατάρρευσης της υγείας, σε συνθήκες παντελούς έλλειψης αντιρετροϊκών φαρμάκων για 9.000 ασθενείς στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της γενικότερης κατάρρευσης. Παράδειγμα, η πρόσφατη καταγγελία από την παράταξη ιατρών Α.Ρ.Σ.Ι. (20-9-2013), για το νοσοκομείο της Νίκαιας:
«Τραγικές ελλείψεις φαρμάκων. Σε ακραίο σημείο έχει φέρει το νοσοκομείο μας η ελλιπής χρηματοδότηση. Η ισορροπία τρόμου ανάμεσα στα εξαιρετικά χαμηλά κονδύλια και τις ανάγκες των ασθενών, τις τελευταίες ημέρες κατέρρευσε. Έτσι παρατηρήθηκαν σοβαρές ελλείψεις σε αντιβιοτικά, αντιπηκτικά, φάρμακα για τους ασθενείς με AIDS. Στην προσπάθεια να βρεθούν χρήματα για κρίσιμα φάρμακα, ακυρώθηκε η αγορά άκρως απαραίτητων ιατρικών μηχανημάτων, για την οποία έχει ολοκληρωθεί η νόμιμη και χρονοβόρα διαδικασία. Παρ’ όλα αυτά, το φαρμακείο συνεχίζει να βρίσκεται σε οριακή κατάσταση…»
Μαζί με τους/και τις ιατρούς που αγωνίζονται για την παροχή υγείας σε όλους και όλες τους ασθενείς, και εναντίον των απολύσεων απαραίτητου προσωπικού, ζητάμε την άμεση επίλυση του προβλήματος που μας κατάγγειλαν κρατούμενες από τις φυλακές της Θήβας.

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Ruins, ένα ντοκιμαντέρ για τις διώξεις των οροθετικών γυναικών

Ένα ντοκιμαντέρ για τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα προβλήθηκε την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Αθήνα) και θα προβληθεί την Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου, στις 19.00 στην αίθουσα τελετών του ΑΠΘ (Θεσσαλονίκη).
Ο λόγος για το "Ruins - Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μίας διαπόμπευσης", το οποίο αφορά την εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.
Μετά τις προβολές ακολουθούν συζητήσεις της σκηνοθέτιδας και των συντελεστών με το κοινό. Και οι δύο προβολές είναι δωρεάν.
Αναμένονται ανακοινώνεις για περισσότερες προβολές τις επόμενες μέρες στον κινηματογράφο Μικρόκοσμος, στην Αθήνα.
Βασικοί συντελεστές του ντοκιμαντέρ, εκτός της Ζωής Μαυρουδή, είναι επίσης η Irate Greek, το Omnia TV και το περιοδικό UNFOLLOW.
Η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ έγινε στο Μουσείο Μπενάκη με δωρεάν είσοδο. Τα έσοδα από τις προβολές θα δοθούν στην ομάδα νομικής υποστήριξης των γυναικών.
Μάλιστα, μόλις οι προβολές ολοκληρωθούν, το ντοκιμαντέρ θα ανέβει ολόκληρο στο διαδίκτυο.


H Ζωή Μαυρουδή μιλάει για το RUINS στην ΕΡΑ από Newscaster

Πηγή: http://news247.gr

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

 
To ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ έχει ανάγκη από τα παρακάτω υλικά, προκειμένου για τη διαμόρφωση χώρου στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών στον Ελεώνα Θηβών όπου λειτουργεί το Μεταβατικό Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Ενηλίκων και Ανηλίκων Κρατουμένων:

Για την πλακόστρωση των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων :
· 550 τετρ. μέτρα αντιολισθητικά πλακάκια εσωτερικού χώρου ΑΑΑ ποιότητας με 0,5% απορροφητικότητα
· 550 τετρ. μέτρα αντιολισθητικές τσιμεντόπλακες
· 3850 κιλά Η4FLEX κόλλα πλακιδίων
· 220 κιλά στόκο πλακιδίων
· 60 κιλά ρητίνη KERADER
· 120 τεμ. Σιλικόνη μαστίχα ΙΣΟΜΑΤ
· 20 κυβικά άμμο λατομείου
· 3300 κιλά τσιμέντο
· 8 βαρέλια ασβέστη
 https://www.facebook.com/KETHEA/posts/10151525708892894
 

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

Το "ουρλιαχτό" του Πατέρα Αντώνιου Παπανικολάου

 
Αναδημοσιεύουμε από την Lifo
 
Εκτιμώ τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου της «Κιβωτού» και το έργο του. 
Μπροστά του δεν πιάνουν μια τα κηρύγματα, οι προσευχές, τα πολιτικά σχόλια «σφήνες» ανάμεσα στα Ευαγγέλια από τους άμβωνες, οι καλόγεροι που νομίζουν ότι αν κάποιος γυρίσει ένα διαφημιστικό στους βράχους θα έρθει η Συντέλεια του κόσμου. 
  Έβλεπα μια συνέντευξη που έδωσε πριν μερικούς μήνες. 
Προσπαθούσε να πει με τον πιο ευγενικό τρόπο ότι στην αρχή είχε την ρετσινιά του «τρελού» όταν αποφάσισε να μαζέψει τα παιδιά από το δρόμο για να τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή. Και μάλλον την έχει μέχρι σήμερα. 
Είναι το τίμημα που πληρώνουν οι μονάδες όταν βγαίνουν από το πλαίσιο και αφήνουν στην άκρη τους τύπους για να κάνουν κάτι. 
Άνθρωποι που δεν ακολουθούν την πεπατημένη όχι στα λόγια αλλά στις πράξεις. Και προσπαθούν να κρατήσουν το έργο τους μακριά από κομπασμούς και προβολή. Αυτές είναι οι υπερβατικές πράξεις του καιρού μας.   
  Σήμερα, όπου το «επαναστατικό» εξαντλείται στις φωνές, την διαμαρτυρία και το θόρυβο τέτοια παραδείγματα μας υπενθυμίζουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει από τις μονάδες, τους «τρελούς», αυτούς που δεν ακολουθούν το κοπάδι, που το ουρλιαχτό τους είναι οι πράξεις τους. 

Και δεν (θα έπρεπε να) έχει σημασία αν είσαι πόρνη και θες να δωρίσεις χωρίς τυμπανοκρουσίες ένα φωτοτυπικό μηχάνημα σε σχολείο(σ.σ Κυρία Σούλα) ή αν είσαι παπάς και θες να δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία στα παιδιά του δρόμου. 
Θα έπρεπε να μετράει η πράξη και μόνο. Πράγμα δύσκολο σε μια κοινωνία που μετράει η ταμπέλα.  
 
 
 
Εκτιμώ τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου της «Κιβωτού» και το έργο του. Μπροστά του δεν πιάνουν μια τα κηρύγματα, οι προσευχές, τα πολιτικά σχόλια «σφήνες» ανάμεσα στα Ευαγγέλια από τους άμβωνες, οι καλόγεροι που νομίζουν ότι αν κάποιος γυρίσει ένα διαφημιστικό στους βράχους θα έρθει η Συντέλεια του κόσμου. Έβλεπα μια συνέντευξη που έδωσε πριν μερικούς μήνες. Προσπαθούσε να πει με τον πιο ευγενικό τρόπο ότι στην αρχή είχε την ρετσινιά του «τρελού» όταν αποφάσισε να μαζέψει τα παιδιά από το δρόμο για να τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή. Και μάλλον την έχει μέχρι σήμερα. Είναι το τίμημα που πληρώνουν οι μονάδες όταν βγαίνουν από το πλαίσιο και αφήνουν στην άκρη τους τύπους για να κάνουν κάτι. Άνθρωποι που δεν ακολουθούν την πεπατημένη όχι στα λόγια αλλά στις πράξεις. Και προσπαθούν να κρατήσουν το έργο τους μακριά από κομπασμούς και προβολή. Αυτές είναι οι υπερβατικές πράξεις του καιρού μας. Σήμερα, όπου το «επαναστατικό» εξαντλείται στις φωνές, την διαμαρτυρία και το θόρυβο τέτοια παραδείγματα μας υπενθυμίζουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει από τις μονάδες, τους «τρελούς», αυτούς που δεν ακολουθούν το κοπάδι, που το ουρλιαχτό τους είναι οι πράξεις τους. Και δεν (θα έπρεπε να) έχει σημασία αν είσαι πόρνη και θες να δωρίσεις χωρίς τυμπανοκρουσίες ένα φωτοτυπικό μηχάνημα σε σχολείο(σ.σ Κυρία Σούλα) ή αν είσαι παπάς και θες να δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία στα παιδιά του δρόμου. Θα έπρεπε να μετράει η πράξη και μόνο. Πράγμα δύσκολο σε μια κοινωνία που μετράει η ταμπέλα. Πηγή: www.lifo.gr

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2013

Ενοχή η ΟΙΚΟΜΕΤ για την επίθεση στην Kωνσταντίνα Κούνεβα


Tο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά καταλόγισε ευθύνες στην εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ για τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι που δέχτηκε η Κωνσταντίνα Κούνεβα το Δεκέμβριο του 2008 όταν επέστρεφε από τη δουλειά της. «Σίγουρα είναι μια νίκη και στην απόφαση επέδρασε η δύναμη του κινήματος αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα και η στήριξη από τις συνδικαλίστριες της ΠΕΚΟΠ», δηλώνει στο tvxs.gr η δικηγόρος της Κούνεβα Δάφνη Βαγιανού σημειώνοντας πως «μένει να δούμε αν και πως θα εφαρμοστεί η απόφαση». Η υπόθεση αναμένεται να συνεχιστεί στο Εφετείο καθώς η εταιρεία έχει δικαίωμα έφεσης. 

Η εργοδότρια εταιρεία θα πρέπει να καταβάλει το ποσό των 250.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 80.000 είναι άμεσα καταβλητέα. Η δίκη είχε ξεκινήσει στις 5 Φεβρουαρίου του 2013. Η Κωνσταντίνα Κούνεβα εργαζόταν ως καθαρίστρια στον ΗΣΑΠ αποκαλύπτοντας τον εργασιακό μεσαίωνα που επέβαλαν οι εταιρείες καθαρισμού.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα είχε βρεθεί στο στόχαστρο λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης και είχε δεχτεί ακόμα και απειλές για τη ζωή της. Επανειλημμένα είχε ζητήσει από την εταιρεία να της αλλάξει βάρδια καθώς αναγκαζόταν να γυρίζει αργά το βράδυ μόνη της στα Πετράλωνα όπου διέμενε.

Το βράδυ της 22ας Δεκεμβρίου του 2008, όπως κάθε βράδυ, η Κωνσταντίνα επέστρεφε στο σπίτι της. Ήταν το βράδυ που δέχεται τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από δύο αγνώστους. Στην αρχή την περιέλουσαν και στη συνέχεια την ανάγκασαν να το καταπιεί με το υγρό να καίει ζωτικά όργανα, προκαλώντας σοβαρότατες βλάβες.

Το δικαστήριο αναγνώρισε την επίθεση ως εργατικό ατύχημα καθώς η δολοφονική επίθεση συνέβη ενώ επέστρεφε από τη δουλειά της, ενώ οι εργοδότες φέρουν ευθύνη καθώς αρνήθηκαν να ικανοποιήσουν το αίτημά της για αλλαγή βάρδιας αν και τους είχε επισημάνει πως απειλείται η ζωή της.
«Σίγουρα είναι μια νίκη και στην απόφαση επέδρασε η δύναμη του κινήματος αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα και η στήριξη από τις συνδικαλίστριες της ΠΕΚΟΠ», δήλωσε η δικηγόρος της Δάφνη Βαγιανού μιλώντας στο tvxs.gr, σημειώνοντας ωστόσο πως «θα δούμε αν τελικά θα καταφέρουμε να πάρουμε αυτά τα χρήματα, αν θα μας τα δώσει. Αν θα βρούμε τον ιδιοκτήτη. Θα δούμε αν και πως θα εφαρμοστεί η απόφαση». Σημειώνεται πως η εργοδότρια εταιρεία έχει δικαίωμα έφεσης και το πιθανότερο είναι πως η υπόθεση θα οδηγηθεί στο Εφετείο.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα βρίσκεται ακόμη στο Παρίσι και υποβάλλεται σε μια σειρά σοβαρών εγχειρήσεων. Η κατάστασή της παραμένει δύσκολη και τα χρήματα, αν τελικά καταφέρουν να τα πάρουν, όπως σημειώνει η δικηγόρος της, «θα είναι μια πολύ σημαντικά καθώς οι εγχειρήσεις χρειάζονται πολλά χρήματα».

«Η Κωνσταντίνα όταν έμαθε την απόφαση του δικαστηρίου ξαφνιάστηκε. Είναι πολύ χαρούμενη και ικανοποιημένη. Ξέρει βέβαια πως άλλο είναι η νίκη στο δικαστήριο  και άλλο αν θα πάρουμε τελικά το ποσό που επιδικάστηκε», τόνισε η κ. Βαγιανού στο tvxs.gr.

Σημειώνεται πως την ίδια ώρα, πέντε χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση, οι δράστες παραμένουν ακόμα «άγνωστοι». «Δεν έχει προκύψει τίποτα από τις έρευνες για τους δράστες της επίθεσης. Δεν μας έχουν ενημέρωση για κάτι», δηλώνει η δικηγόρος της Κούνεβα.

Πηγή: tvxs.gr
υθύνες στην εργοδότρια εταιρία ΟΙΚΟΜΕΤ καταλόγισε, σύμφωνα με την Αυγή, το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά για τη δολοφονική επίθεση με οξύ στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.. Με απόφασή του τη Παρασκευή, επιδίκασε στην εταιρεία το ποσό των 250.000 ευρώ, εκ των οποίων τις 80.000 ευρώ καλείται να καταβάλλει άμεσα. Όπως γράφει η εφημερίδα, η απόφαση αυτή-κόλαφος για την εταιρία- είναι η πρώτη (δικαστική) νίκη της Κωνσταντίνας Κούνεβα σε βάρος των εργοδοτών της. Στο σκεπτικό σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι η ΟΙΚΟΜΕΤ (εργολάβος εταιρεία καθαρισμού των σταθμών του ΗΣΑΠ) φέρει ευθύνη για τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι που δέχθηκε η Κ. Κούνεβα στις 22 Δεκεμβρίου του 2008. Ακόμη, αναγνωρίζει την επίθεση αυτή, ως εργατικό ατύχημα, καθώς έγινε αμέσως μετά την αποχώρηση της παθούσας από την εργασία της, την ώρα που η εταιρεία είχε αρνηθεί την αλλαγή βάρδιας που ζητούσε επίμονα η Κ. Κούνεβα, έχοντας επισημάνει στους προϊσταμένους της τις διαδοχικές απειλές που δεχόταν για τη ζωή της λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης. "Είναι μια αγωγή που εντάσσεται στη διαδικασία περί εργατικού ατυχήματος, χωρίς φυσικά να είναι εργατικό ατύχημα, απλά σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται", δήλωσε η συνήγορος της Κούνεβα, Δάφνη Βαγιανού. Για τη σκεπτικό της απόφασης η κ. Βαγιανού είπε ότι "από το 2006, αλλά κυρίως το 2007 και το 2008, η Κωνσταντίνα είχε λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης στοχοποιηθεί από όλες τις πλευρές". "Είχε δημιουργηθεί ένας κλοιός απειλών και από τους δικούς της εργοδότες αλλά και στον ευρύτερο εργασιακό χώρο, ενώ η Κωνσταντίνα έμεινε απροστάτευτη. Λόγω των απειλών είχε ζητήσει να μην τη βάζουν βραδινή βάρδια για να μην αναγκάζεται να γυρίζει νύχτα ή τουλάχιστον να τοποθετηθεί σε έναν σταθμό του ΗΣΑΠ κοντά στο σπίτι της, στα Πετράλωνα. Φυσικά, αυτά δεν έγιναν ποτέ. Όχι μόνο δεν εκπληρώθηκαν τα αιτήματα, αλλά η αδιαφορία ήταν πλήρης, αν και είχε καταφύγει και στα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα". Η Κούνεβα βρίσκεται στο Παρίσι, όπου υποβάλλεται σε σειρά σοβαρών εγχειρήσεων. Υπενθυμίζεται ότι είχε δεχτεί την επίθεση ενώ εργαζόταν ως καθαρίστρια σε συνεργείο καθαρισμού των ΗΣΑΠ. Τα μεσάνυχτα της 22ας Δεκεμβρίου το 2008, όταν μετά τη λήξη της βάρδιας της επέστρεφε στο σπίτι της όπως κάθε μέρα, δέχτηκε βίαιη επίθεση από δύο αγνώστους άνδρες οι οποίοι την περιέλουσαν με βιτριόλι. Στη συνέχεια τής άνοιξαν το στόμα και την πότισαν με το ίδιο καυστικό υγρό, προκαλώντας σοβαρότατες βλάβες στα ζωτικά της όργανα. Υπενθυμίζεται ότι μετά την επίθεση η Κωνσταντίνα Κούνεβα δήλωνε στα Νέα: «Είπα στον γιο μου να μην έχει θυμό και μίσος. Ούτε για τον άνθρωπο αυτό, ούτε για αυτόν που τον πλήρωσε. Εγώ πιστεύω ότι όσο μεγαλύτερος ήταν ο φόβος τους τόσο πιο σκληρή ήταν η επίθεση. Δεν έχω μίσος. Τον λυπάμαι (σ.σ. τον δράστη). Αυτός ο άνθρωπος έχει προβλήματα μεγάλα. Πρόβλημα με την ψυχή του, τον εαυτό του. Έχει εγωισμό και φόβο. Σ' εμένα το κακό φαίνεται, σ΄ εκείνον δεν φαίνεται, αυτός τραβάει πολύ περισσότερα από μένα. Είμαι σίγουρη. Όταν κάνεις επίθεση σε έναν άνθρωπο, αυτό πολλαπλασιάζεται και γυρνάει σε σένα» . Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Μιχάλης Χρυσοχοίδης δήλωνε μετά την ενημέρωση για την υπόθεση: «Είναι ένα στοίχημα να πιάσουμε αυτόν που πέταξε το υγρό αλλά και αυτούς που έδωσαν την εντολή. Την υπόθεση θα αναλάβουν οι καλύτεροι αξιωματικοί. Για μας ο φάκελος τώρα ανοίγει». Οι δράστες της επίθεσης δεν έχουν ακόμη βρεθεί. Πηγή: www.lifo.gr
υθύνες στην εργοδότρια εταιρία ΟΙΚΟΜΕΤ καταλόγισε, σύμφωνα με την Αυγή, το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά για τη δολοφονική επίθεση με οξύ στην Κωνσταντίνα Κούνεβα.. Με απόφασή του τη Παρασκευή, επιδίκασε στην εταιρεία το ποσό των 250.000 ευρώ, εκ των οποίων τις 80.000 ευρώ καλείται να καταβάλλει άμεσα. Όπως γράφει η εφημερίδα, η απόφαση αυτή-κόλαφος για την εταιρία- είναι η πρώτη (δικαστική) νίκη της Κωνσταντίνας Κούνεβα σε βάρος των εργοδοτών της. Στο σκεπτικό σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι η ΟΙΚΟΜΕΤ (εργολάβος εταιρεία καθαρισμού των σταθμών του ΗΣΑΠ) φέρει ευθύνη για τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι που δέχθηκε η Κ. Κούνεβα στις 22 Δεκεμβρίου του 2008. Ακόμη, αναγνωρίζει την επίθεση αυτή, ως εργατικό ατύχημα, καθώς έγινε αμέσως μετά την αποχώρηση της παθούσας από την εργασία της, την ώρα που η εταιρεία είχε αρνηθεί την αλλαγή βάρδιας που ζητούσε επίμονα η Κ. Κούνεβα, έχοντας επισημάνει στους προϊσταμένους της τις διαδοχικές απειλές που δεχόταν για τη ζωή της λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης. "Είναι μια αγωγή που εντάσσεται στη διαδικασία περί εργατικού ατυχήματος, χωρίς φυσικά να είναι εργατικό ατύχημα, απλά σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται", δήλωσε η συνήγορος της Κούνεβα, Δάφνη Βαγιανού. Για τη σκεπτικό της απόφασης η κ. Βαγιανού είπε ότι "από το 2006, αλλά κυρίως το 2007 και το 2008, η Κωνσταντίνα είχε λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης στοχοποιηθεί από όλες τις πλευρές". "Είχε δημιουργηθεί ένας κλοιός απειλών και από τους δικούς της εργοδότες αλλά και στον ευρύτερο εργασιακό χώρο, ενώ η Κωνσταντίνα έμεινε απροστάτευτη. Λόγω των απειλών είχε ζητήσει να μην τη βάζουν βραδινή βάρδια για να μην αναγκάζεται να γυρίζει νύχτα ή τουλάχιστον να τοποθετηθεί σε έναν σταθμό του ΗΣΑΠ κοντά στο σπίτι της, στα Πετράλωνα. Φυσικά, αυτά δεν έγιναν ποτέ. Όχι μόνο δεν εκπληρώθηκαν τα αιτήματα, αλλά η αδιαφορία ήταν πλήρης, αν και είχε καταφύγει και στα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα". Η Κούνεβα βρίσκεται στο Παρίσι, όπου υποβάλλεται σε σειρά σοβαρών εγχειρήσεων. Υπενθυμίζεται ότι είχε δεχτεί την επίθεση ενώ εργαζόταν ως καθαρίστρια σε συνεργείο καθαρισμού των ΗΣΑΠ. Τα μεσάνυχτα της 22ας Δεκεμβρίου το 2008, όταν μετά τη λήξη της βάρδιας της επέστρεφε στο σπίτι της όπως κάθε μέρα, δέχτηκε βίαιη επίθεση από δύο αγνώστους άνδρες οι οποίοι την περιέλουσαν με βιτριόλι. Στη συνέχεια τής άνοιξαν το στόμα και την πότισαν με το ίδιο καυστικό υγρό, προκαλώντας σοβαρότατες βλάβες στα ζωτικά της όργανα. Υπενθυμίζεται ότι μετά την επίθεση η Κωνσταντίνα Κούνεβα δήλωνε στα Νέα: «Είπα στον γιο μου να μην έχει θυμό και μίσος. Ούτε για τον άνθρωπο αυτό, ούτε για αυτόν που τον πλήρωσε. Εγώ πιστεύω ότι όσο μεγαλύτερος ήταν ο φόβος τους τόσο πιο σκληρή ήταν η επίθεση. Δεν έχω μίσος. Τον λυπάμαι (σ.σ. τον δράστη). Αυτός ο άνθρωπος έχει προβλήματα μεγάλα. Πρόβλημα με την ψυχή του, τον εαυτό του. Έχει εγωισμό και φόβο. Σ' εμένα το κακό φαίνεται, σ΄ εκείνον δεν φαίνεται, αυτός τραβάει πολύ περισσότερα από μένα. Είμαι σίγουρη. Όταν κάνεις επίθεση σε έναν άνθρωπο, αυτό πολλαπλασιάζεται και γυρνάει σε σένα» . Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Μιχάλης Χρυσοχοίδης δήλωνε μετά την ενημέρωση για την υπόθεση: «Είναι ένα στοίχημα να πιάσουμε αυτόν που πέταξε το υγρό αλλά και αυτούς που έδωσαν την εντολή. Την υπόθεση θα αναλάβουν οι καλύτεροι αξιωματικοί. Για μας ο φάκελος τώρα ανοίγει». Οι δράστες της επίθεσης δεν έχουν ακόμη βρεθεί. Πηγή: www.lifo.gr

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

"Πέρα από τα όρια": Οι ανήλικοι κρατούμενοι της Αυλώνας εκθέτουν τα έργα τους



Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει την έκθεση Πέρα από τα Όρια με έργα ζωγραφικής των μαθητών του Γυμνασίου – Λυκείου του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα (ΕΚΚΝΑ).

Από τις 18 έως και τις 30 Ιουνίου στην Αίθουσα των Νέων Έργων του ΕΜΣΤ θα παρουσιαστούν δύο μεγάλων διαστάσεων έργα (5×1,85μέτρα και 2,50×0,96μ), που φιλοτεχνήθηκαν τον περασμένο Μάρτιο και τον Απρίλιο μέσα στις φυλακές από περίπου 30 μαθητές του Γυμνασίου –Λυκείου.

Προηγήθηκαν στις αρχές του περασμένου Μαρτίου οι δύο συναντήσεις των Επιμελητριών Εκπαίδευσης του ΕΜΣΤ Μαρίνας Τσέκου και Κλεάνθης- Χριστίνας Βαλκανά με τους μαθητές στο σχολείο των φυλακών. Εκεί παρουσιάστηκαν σε προβολή επιλεγμένα έργα σύγχρονης τέχνης από τις Συλλογές του ΕΜΣΤ και συγκεκριμένα τα έργα των Βλάσση Κανιάρη, Τζορτζ Οσόντι, Αντρέα Μπάουερς, Δανάης Στράτου, Έμιλυ Ζασίρ, Κέντελ Γκιρς, Κάρλος Μόττα, Μπιλ Βιόλα και Δημήτρη Αληθεινού.

Τα συγκεκριμένα έργα επιλέχθηκαν γιατί πραγματεύονται με επιτυχία θέματα όπως μετανάστευση, διαχωριστικές γραμμές, αποκλεισμός, πόλεμος, βία, ρατσισμός, ανθρώπινα δικαιώματα, δημόσιος/ιδιωτικός χώρος, φυσικές καταστροφές κ.ά., θέματα τα οποία συζητήθηκαν και αναλύθηκαν στις συναντήσεις στο σχολείο των φυλακών. Κάθε μαθητής δημιούργησε ένα προσχέδιο το οποίο στη συνέχεια βρήκε το δικό του «χώρο» σε ένα μεγάλων διαστάσεων έργο (5×1,85μ.). Η ενδιαφέρουσα «τοιχογραφία», με τα έντονα χρώματα, πραγματεύεται τους διαφορετικούς δρόμους που θα κληθούν να επιλέξουν όταν αποφυλακιστούν. Η ανασφάλεια και ο φόβος είναι συναισθήματα έκδηλα στην παλέτα τους. Ακολούθησε ένα δεύτερο έργο (διαστάσεων 2,50×0,96μ) το θέμα του οποίου προέκυψε όταν ένας μαθητής διαπίστωσε ότι «ελευθερία είναι να έχεις πολλές επιλογές».

Ο Έλιο, ένας από τους μαθητές, έγραψε: «…Μέσα από τη ζωγραφική εκφράζονται αυτές οι επιλογές. Από τη μια πλευρά μπορεί να διαλέξει την ένταξη στην κοινωνία και την προσπάθεια επαγγελματικής αποκατάστασης και κοινωνικής ενσωμάτωσης. Από την άλλη παραμονεύει ο δύσκολος δρόμος της παρανομίας που σε οδηγεί στα ίδια λάθη και φυσικά στην επιστροφή στη φυλακή».

«Ζωγραφίζουμε, για να αποδείξουμε στον «έξω» κόσμο πως παρόλο που εδώ υπάρχουν νέοι από διαφορετικές φυλές, όλοι μαζί μπορούμε να συνεργαστούμε και να γίνουμε μια ομάδα», γράφει ο Αρμάντ, προβάλλοντας το τόσο επίκαιρο σήμερα αίτημα για μια ανεκτικότερη κοινωνία. Τα βιωματικά κείμενα των μαθητών που καταγράφουν την εμπειρία τους από την εκπαιδευτική δράση του ΕΜΣΤ θα παρουσιαστούν μαζί με τα έργα. Την έκθεση θα συμπληρώνει βίντεο που καταγράφει όλη τη δημιουργική διαδικασία της δράσης.




Εγκαίνια: Πέμπτη 20 Ιουνίου στις 20.00. Διάρκεια: 18 – 30 Ιουνίου 2013. Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Κυριακή: 11.00 – 19.00, Πέμπτη: 11.00 – 22.00, Δευτέρα: κλειστά

Είσοδος ελεύθερη



Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης,

Κτίριο Ωδείου Αθηνών,

Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ

 
 
ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ & ΚΥΡΙΑΚΗ 14-16/6/2013
 «Η ΕΡΤ είμαστε εμείς»
 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΡΙΗΜΕΡΟΥ
 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/6/2013
7.00 μ.μ.
Συναυλία : Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα ΕΡΤ, Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής ΕΡΤ, Χορωδία ΕΡΤ, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Ορχήστρα και Χορωδία Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Ορχήστρα και Χορωδία Δήμου Αθηναίων, Καμεράτα, Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, Φιλαρμονική Δήμου Πειραιά.
500 μουσικοί ενώνουν τις μελωδίες τους: μια μουσική πανδαισία αφιερωμένη στον κόσμο που αντιστέκεται ακόμα, από τα Μουσικά Σύνολα της Αθήνας και του Πειραιά.
 
ΣΑΒΒΑΤΟ 15/6/2013
6.00 μ.μ.
Συναυλία : Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα ΕΡΤ
Η συμφωνική μουσική με πινελιές από ιταλικές καντσονέτες, που θα παρουσίαζε η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα ΕΡΤ στην προγραμματισμένη συναυλία της Ρόδου, που ακυρώθηκε πραξικοπηματικά.
7.00 μ.μ.
Συζήτηση : Η Δημοκρατία στο απόσπασμα
Ενώνουμε τις ιδέες μας για ένα κόσμο δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης.
9.30 μ.μ.
Συναυλία: Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής ΕΡΤ & Χορωδία ΕΡΤ
Όταν οι λαοί αντιστέκονται, οι Μεγάλοι Δημιουργοί εμπνέονται. Και τότε επέρχεται η Γέννεσις:  Άξιον Εστί.
Όταν η Ιστορία επαναλαμβάνεται, το Άξιον Εστί εμπνέει τους λαούς.
 
ΚΥΡΙΑΚΗ  14/6/2013
11.00 π.μ.
Δημιουργικό Παιχνίδι: Τα παιδία παίζει… στην ΕΡΤ!
Θεατρικό και βιωματικό παιχνίδι, εργαστήρια, κουκλοθέατρο, καραγκιόζης, παιχνίδια, χρώματα κι αρώματα … στον κήπο της  ΕΡΤ.
3.00 μ.μ
Λαϊκό Γλέντι: Συλλογικές κουζίνες και μουσικές της λαϊκής μας παράδοσης
Φέρνουμε το φαγητό μας, τα στρωσίδια μας και την καλή μας διάθεση και τρώμε, τραγουδάμε, χορεύουμε όλοι μαζί. Μοιραζόμαστε αγώνες, ψωμί κι αλάτι , σε ρυθμούς μαγευτικούς.
8.00 μ.μ.
Συναυλία: Λυρικοί καλλιτέχνες ερμηνεύουν άριες και οπερέτες
9.30 μ.μ.
Μεγάλη Συναυλία: Καλλιτέχνες τραγουδούν για τη δημόσια τηλεόραση

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Η ΕΡΤ ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΗ




Η ΕΡΤ ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΗ

Αγ.Παρασκευή 11/06/2013

Η ΕΡΤ πρέπει να είναι ανοιχτή: στην κοινωνία, τις αντιφάσεις της, τα προβλήματά της, τις αγωνίες, τις ιδέες και τις δράσεις.
Η ΕΡΤ πρέπει να είναι ανοιχτή: στον πολιτισμό, τον κόσμο του, τις διαφορετικές τάσεις, αναζητήσεις και δυναμικές του.
Η ΕΡΤ πρέπει να είναι ανοιχτή: σε κάθε πολίτη του κόσμου, στην Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία, την Αφρική, την Αυστραλία.

Το δυναμικό της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης έχει τη δύναμη και τη θέληση να κρατήσει ψηλά το κοινωνικό αγαθό της ενημέρωσης, του πολιτισμού, του αθλητισμού. Έχει την τόλμη και τη βούληση να παλέψει για να πάψει η ΕΡΤ να χειραγωγείται από κάθε μονοκομματική ή πολυκομματική εξουσία. Εμείς οι εργαζόμενοι, είμαστε ακόμη ζωντανοί και θα σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Θα αγωνιστούμε για ένα θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της ΕΡΤ που θα κατοχυρώνει και θα περιφρουρεί την ανεξαρτησία της δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, θα κόψει, επιτέλους, τον ομφάλιο λώρο με την εκάστοτε κυβέρνηση και κάθε κέντρο ή παράκεντρο πολιτικών και πελατειακών παρεμβάσεων.

Η ΕΡΤ πρέπει να είναι ανοιχτή, κτήμα και πραγματική ιδιοκτησία όλων των ελλήνων πολιτών.

Όσοι επεξεργάζονται σχέδια για λουκέτο στην ΕΡΤ δεν μπορεί παρά να αποσκοπούν σε εξυπηρέτηση άλλου τύπου συμφερόντων. Είναι επικίνδυνοι.
Οι δημοσιογράφοι της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι θα κρατήσουμε με κάθε μέσο και κάθε τρόπο την ΕΡΤ ανοιχτή. Καλούμε κάθε πολίτη από τη Γαύδο μέχρι τον Έβρο για να αποτρέψουμε τον εφιάλτη. Να αποτρέψουμε κάθε απόπειρα φίμωσης του Δημόσιου Ραδιοτηλεοπτικού Φορέα της χώρας. Όσοι ονειρεύονται εφιάλτες ας μείνουν στη μακαριότητα του παραμυθιού της κακιάς μάγισσας ή ας ξυπνήσουν πριν είναι αργά. Εμείς είμαστε ξάγρυπνοι. Βρισκόμαστε σε διαρκή Γενική Συνέλευση και καλούμε πολίτες, κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς, επιστήμονες, ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών στις 7 το απόγευμα στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής. Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω. 
Η ΕΡΤ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ.

Η Γενική Συνέλευση των Δημοσιογράφων της ΕΡΤ"

Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

Αλλη μια αποστολή!


Την περασμένη Παρασκευή, 31 Μαϊου, 3 αυτοκίνητα  που ξεχείλιζαν από πάνες, σαμπουάν, οδοντόπαστες, βιβλία στα ελληνικά και στα βουλγάρικα, σεντόνια, σαπούνια, τηλεκάρτες, σερβιέτες, αθλητικά ρούχα και άλλα χρειαζούμενα είδη, πέρασαν τις πύλες της γυναικείας φυλακής στη Θήβα.


Πρωί-πρωί η Θεοφανώ, η Ελενα, η Αλεξάνδρα και η Αλεξάνδρα και ο Ντίνος, με τη βοήθεια της Μελίνας φόρτωσαν από την αποθήκη της ομάδας κάνοντας τη γνωστή αλυσίδα στο στενό διάδρομο, λίγο με γέλια, λίγο με εκνευρισμό, αλλά με πολλά χαμόγελα και αγκαλιές. Ηταν μια μέρα με πολλές ανατροπές και ματαιώσεις, αλλά η παρέα ουδόλως πτοήθηκε! 

Μας υποδέχτηκε με ιδιαίτερη καλωσύνη η κ. Νίκη Μουσχή της Κοινωνικής Υπηρεσίας, και, υπομένοντας τις ατέλειωτες ερωτήσεις μας, μας ενημέρωσε για τις τρέχουσες ανάγκες των κρατουμένων γυναικών και των παιδιών τους.

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013

Παιδιά πίσω από τα κάγκελα

Φωτογραφικό ρεπορτάζ του Reuters από γυναικείες φυλακές όλου του κόσμου όπου μεγαλώνουν παιδάκια.... Κάντε δεξί κλικ πάνω στις φωτό και στη συνέχεια πατήστε προβολή για να γίνουν μεγαλύτερες...

A prison in Lima, Peru opened a new nursery this month to offer better care for the 40 children there who are allowed to stay with their imprisoned mothers until they turn 3.

A prison in Lima, Peru opened a new nursery this month to offer better care for the 40 children there who are allowed to stay with their imprisoned mothers until they turn 3.
An inmate carries her baby in a nursery as she's surrounded by prison guards during celebrations for Mother's Day at Santa Monica female prison in Lima, May 10, 2013.
REUTERS/Enrique Castro-Mendivil

Research has shown prison nursery programs prevent developmental issues caused by a baby's early separation from its mother. Mothers involved in these programs also commit fewer disciplinary violations.

Research has shown prison nursery programs prevent developmental issues caused by a baby's early separation from its mother. Mothers involved in these programs also commit fewer disciplinary violations.
An inmate takes care of her baby at the nursery during celebrations for Mother's Day at the Santa Monica female prison in Lima, May 10, 2013.
REUTERS/Enrique Castro-Mendivil
Women's Prison Association

Here in Peru, the majority of women in prison are serving time for drug-related offenses. Research suggests this is true in other countries as well, including the U.S.

Here in Peru, the majority of women in prison are serving time for drug-related offenses. Research suggests this is true in other countries as well, including the U.S.
An inmate breastfeeds her baby at a nursery during celebrations for Mother's Day at the Santa Monica female prison in Lima, May 10, 2013.
REUTERS/Enrique Castro-Mendivil
NTDTV
Quaker United Nations Office

Around 1,700 women are serving time here at Ilopango women's prison in Ilopango, El Salvador, according to Reuters.

Around 1,700 women are serving time here at Ilopango women's prison in Ilopango, El Salvador, according to Reuters.
A female prisoner poses for a photograph with her child at the maternity ward at the Ilopango prison in El Salvador May 9, 2013.
REUTERS/Ulises Rodriguez

300 mothers live in Ilopango, where children can stay with their jailed mothers inside the prison until they turn 5.

300 mothers live in Ilopango, where children can stay with their jailed mothers inside the prison until they turn 5.
A female prisoner holds her child in the maternity ward at the Ilopango prison in Ilopango May 9, 2013.
REUTERS/Ulises Rodriguez

Once the children are too old to stay with their mothers, prison authorities give them to relatives or hand them over to the state.

Once the children are too old to stay with their mothers, prison authorities give them to relatives or hand them over to the state.
The daughter of an inmate uses a staircase inside the Unidad (Unit) 33 prison in Los Hornos, near La Plata, the capital of Buenos Aires Province, in late October 2007.
REUTERS/Carolina Camps

It's not surprising that so many of El Salvador's female prisoners have children. The country has one of the world's strictest abortion laws, outlawing the procedure even in cases of rape, incest, or to protect the life of the mother.

It's not surprising that so many of El Salvador's female prisoners have children. The country has one of the world's strictest abortion laws, outlawing the procedure even in cases of rape, incest, or to protect the life of the mother.
A toy hangs from a laundry line in the maternity ward at the Ilopango prison in Ecuador May 9, 2013.
REUTERS/Ulises Rodriguez
Christian Science Monitor

El Salvador has imprisoned 628 women for having abortions or miscarriages since its abortion law was passed in 1998.

El Salvador has imprisoned 628 women for having abortions or miscarriages since its abortion law was passed in 1998.
A female prisoner fans herself with a piece of cloth as her baby lies next to her in the maternity ward at the Ilopango prison in Ilopango May 9, 2013.
REUTERS/Ulises Rodriguez
Christian Science Monitor

In Argentina, the number of women in prison has soared by more than 200% in the last two decades. 85% were convicted of "economic crimes," like drug-related offenses or theft.

In Argentina, the number of women in prison has soared by more than 200% in the last two decades. 85% were convicted of "economic crimes," like drug-related offenses or theft.
An inmate and her baby peer through a cell at the Unidad (Unit) 33 prison in Los Hornos near La Plata, the capital of Buenos Aires Province in late October 2007.
Reuters/Carolina Campos
Women in Prison in Argentina (Cornell Law School)

Argentine mothers can raise their children inside the prison until they reach age 4. 4-year-old Milagros peers at her mother Valeria Cigara (far inside the cell), 28, who was in prison awaiting trial for robbery in this photo.

Argentine mothers can raise their children inside the prison until they reach age 4. 4-year-old Milagros peers at her mother Valeria Cigara (far inside the cell), 28, who was in prison awaiting trial for robbery in this photo.
REUTERS/Carolina Camps

Cigara, who admits that she is a drug addict and wants treatment from the prison system, gave birth to Milagros during her first jail term.

Cigara, who admits that she is a drug addict and wants treatment from the prison system, gave birth to Milagros during her first jail term.
4-year-old Milagros puts on lipstick while her mother Valeria Cigara, 28, who is currently in prison awaiting trial for robbery, watches in Magdalena August 19, 2012.
Reuters/Carolina Campos

Silvia Rodas, who was convicted of robbery and attempted homicide when she was 19, talks with her daughter Anahi, 4, inside her cell at the Unidad 33 prison in Los Hornos, Argentina in this photo.

Silvia Rodas, who was convicted of robbery and attempted homicide when she was 19, talks with her daughter Anahi, 4,  inside her cell at the Unidad 33 prison in Los Hornos, Argentina in this photo.
REUTERS/Carolina Camps

Anahi was 3 years old when Rodas began her 15-year prison sentence, and she lived with her mother behind bars until she was five.

Anahi was 3 years old when Rodas began her 15-year prison sentence, and she lived with her mother behind bars until she was five.
Anahi, 9, plays with her mother Silvia Rodas, 25, during a visit to the prison where her mother is serving a 15-year sentence in Bahia Blanca October 14, 2012.
REUTERS/Carolina Camps

Argentine law says children can only live with their mothers in prison until they're 4 years old, but Anahi stayed a year longer.

Argentine law says children can only live with their mothers in prison until they're 4 years old, but Anahi stayed a year longer.
Anahi, 9, reads with her mother Silvia Rodas, 25, who is serving a 15-year sentence in prison in Bahia Blanca October 14, 2012.
REUTERS/Carolina Camps

Rodas, now 25, did time in prisons all over Buenos Aires for bad conduct, and distant Bahia Blanca prison was the last one willing to take her in. Anahi, now 9, rarely has the bus fare to come visit her mother.

Rodas, now 25, did time in prisons all over Buenos Aires for bad conduct, and distant Bahia Blanca prison was the last one willing to take her in. Anahi, now 9, rarely has the bus fare to come visit her mother.
Anahi (R), 9, shares a moment with her mother Silvia Rodas, 25, and grandfather Carlos (L) during a visit to meet her mother who is serving a 15-year sentence prison in Bahia Blanca October 14, 2012.
Reuters/Carolina Campos

In Russia, children born in pretrial detention or prison camps live in the "children's home," where workers from the prison system take care of them until they're 3 years old. After that, they are released to their relatives or sent to a civilian orphanage.

In Russia, children born in pretrial detention or prison camps live in the "children's home," where workers from the prison system take care of them until they're 3 years old. After that, they are released to their relatives or sent to a civilian orphanage.
An inmate spends time with her child at the courtyard of a "children's home" located inside a female prison camp, in Russia's Siberian city of Krasnoyarsk, July 30, 2012.
REUTERS/Ilya Naymushin

The Russian mothers also get breaks from their usual duties and tasks so they can see their children every day, according to Reuters.

The Russian mothers also get breaks from their usual duties and tasks so they can see their children every day, according to Reuters.
Inmates walk with their children as a guard (R) watches in the courtyard of a "children's home" located inside a female prison camp, in Russia's Siberian city of Krasnoyarsk, July 30, 2012.
REUTERS/Ilya Naymushin

Egyptian inmates gather with their children for an Iftar meal during the holy month of Ramadan at al-Qanatir prison in Cairo.

Egyptian inmates gather with their children for an Iftar meal during the holy month of Ramadan at al-Qanatir prison in Cairo.
REUTERS/Asmaa Waguih

Here in the U.S., 120,000 imprisoned women have a child under 18.

Here in the U.S., 120,000 imprisoned women have a child under 18.
Vanessa Moreno, 24, holds her two-month-old baby Makayla at Prototypes residential treatment program in Pomona, California, March 26, 2013.
Reuters/Lucy Nicholson
The Pew Charitable Trusts

More than 60% of parents in prison report being held more than 100 miles from their children, making it difficult and expensive to maintain strong relationships between parents and children.

More than 60% of parents in prison report being held more than 100 miles from their children, making it difficult and expensive to maintain strong relationships between parents and children.
Cali Farmer, 4, (L) cries as she hugs her mother Netta Farmer at California Institute for Women state prison in Chino, California May 5, 2012.
REUTERS/Lucy Nicholson
Bureau of Justice Statistics
Οι φυλακισμένες μητέρες, σε ολόκληρο τον κόσμο, στο καλύτερο που μπορούν να ελπίζουν είναι τα βρεφονηπιακά προγράμματα των φυλακών, σύμφωνα με τα οποία μπορούν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους μέσα στην φυλακή, συνήθως μέχρι αυτά να γίνουν 5 ετών.. Από εκεί κι έπειτα, οι σχέσεις μητέρας και παιδιού περιορίζονται στις καθιερωμένες περιστασιακές επισκέψεις της φυλακής.. Σύμφωνα με μία έκθεση του Pew Research Centre, περισσότερες από 120.000 φυλακισμένες γυναίκες στις Η.Π.Α είναι μητέρες ανήλικων παιδιών. Ωστόσο, εννέα μόνο πολιτείες στην Αμερική έχουν φυλακές με βρεφονηπιακό πρόγραμμα. Πηγή: www.lifo.gr
Οι φυλακισμένες μητέρες, σε ολόκληρο τον κόσμο, στο καλύτερο που μπορούν να ελπίζουν είναι τα βρεφονηπιακά προγράμματα των φυλακών, σύμφωνα με τα οποία μπορούν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους μέσα στην φυλακή, συνήθως μέχρι αυτά να γίνουν 5 ετών.. Από εκεί κι έπειτα, οι σχέσεις μητέρας και παιδιού περιορίζονται στις καθιερωμένες περιστασιακές επισκέψεις της φυλακής.. Σύμφωνα με μία έκθεση του Pew Research Centre, περισσότερες από 120.000 φυλακισμένες γυναίκες στις Η.Π.Α είναι μητέρες ανήλικων παιδιών. Ωστόσο, εννέα μόνο πολιτείες στην Αμερική έχουν φυλακές με βρεφονηπιακό πρόγραμμα. Magnify Image 300 μητέρες μαζί με τα παιδιά τους ζούνε στις φυλακές του Ilopango στο Ελ Σαλβαδορ Magnify Image Η Ανάχι ήταν 3 ετων όταν φυλακίστηκε η μητέρα της σε κάθειρξη 15 ετών.. Magnify Image 40 παιδιά φιλοξενούνται στις φυλακές της Λίμα, στο Περού. Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Magnify Image Η τοξικομανής Cigara γέννησε την κορούλα της μέσα στην φυλακή. Magnify Image Magnify Image Αίγυπτιακές γυναικείες φυλακές, κατά την διάρκεια του Ραμαζανιού Magnify Image Στο Ελ Σαλβαδορ η έκτρωση είναι παράνομη. Από το 1998 που ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος 628 γυναίκες έχουν φυλακιστεί γι' αυτόν τον λόγο. Magnify Image Στο Περού οι περισσότερες φυλακισμένες γυναίκες έχουν διαπράξει εγκλήματα σχετικά με την εμπορία ναρκωτικών Magnify Image Αμερική Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Magnify Image Magnify Image Magnify Image Μπουένος Άιρες Magnify Image Magnify Image Ρωσία Οι παραπάνω εικόνες είναι από φυλακές ολόκληρου του κόσμου, και συγκεντρώθηκαν σε μια πρόσφατη φωτογραφική σειρά του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters. Πηγή: www.lifo.gr
Οι φυλακισμένες μητέρες, σε ολόκληρο τον κόσμο, στο καλύτερο που μπορούν να ελπίζουν είναι τα βρεφονηπιακά προγράμματα των φυλακών, σύμφωνα με τα οποία μπορούν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους μέσα στην φυλακή, συνήθως μέχρι αυτά να γίνουν 5 ετών.. Από εκεί κι έπειτα, οι σχέσεις μητέρας και παιδιού περιορίζονται στις καθιερωμένες περιστασιακές επισκέψεις της φυλακής.. Σύμφωνα με μία έκθεση του Pew Research Centre, περισσότερες από 120.000 φυλακισμένες γυναίκες στις Η.Π.Α είναι μητέρες ανήλικων παιδιών. Ωστόσο, εννέα μόνο πολιτείες στην Αμερική έχουν φυλακές με βρεφονηπιακό πρόγραμμα. Magnify Image 300 μητέρες μαζί με τα παιδιά τους ζούνε στις φυλακές του Ilopango στο Ελ Σαλβαδορ Magnify Image Η Ανάχι ήταν 3 ετων όταν φυλακίστηκε η μητέρα της σε κάθειρξη 15 ετών.. Magnify Image 40 παιδιά φιλοξενούνται στις φυλακές της Λίμα, στο Περού. Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Magnify Image Η τοξικομανής Cigara γέννησε την κορούλα της μέσα στην φυλακή. Magnify Image Magnify Image Αίγυπτιακές γυναικείες φυλακές, κατά την διάρκεια του Ραμαζανιού Magnify Image Στο Ελ Σαλβαδορ η έκτρωση είναι παράνομη. Από το 1998 που ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος 628 γυναίκες έχουν φυλακιστεί γι' αυτόν τον λόγο. Magnify Image Στο Περού οι περισσότερες φυλακισμένες γυναίκες έχουν διαπράξει εγκλήματα σχετικά με την εμπορία ναρκωτικών Magnify Image Αμερική Magnify Image Αργεντινή Magnify Image Magnify Image Magnify Image Magnify Image Μπουένος Άιρες Magnify Image Magnify Image Ρωσία Οι παραπάνω εικόνες είναι από φυλακές ολόκληρου του κόσμου, και συγκεντρώθηκαν σε μια πρόσφατη φωτογραφική σειρά του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters. Πηγή: www.lifo.gr